Władza polegająca na postrzeganiu czy przekonaniu, że przełożony dysponuje wiedzą i umiejętnościami, której podwładny nie posiada i dotyczy zazwyczaj konkretnej, określonej dziedziny to podstawa władzy:
myśleniu abstrakcyjnym w kategoriach prognozowania i programowania działań jej związków strategicznych dotyczących rozwoju organizacji z otoczeniem.
zdolności do zastosowania, wykorzystania, posługiwania się urządzeniami i technologią w określonej specjalizacji zawodowej.
Według popularnej teorii Bruce'a Tuckmana grupa w trakcie swojego rozwoju przechodzi przez pięć ustępujących po sobie faz
Teoria motywacji sugerująca że potrzeby ludzkie ułożone są w trzech nakładających się kategoriach — egzystencji. związku, wzrostu — to:
osłabienie zachowań niepożądanych przez obwarowanie ich negatywnym wynikiem albo niemiłymi następstwami
metoda wzmacniania zachowania przez zapewnienie nagród albo pozytywnych wyników zachowaniu pożądanemu
metoda wzmacniania w której pracownik unika niemiłych konsekwencji związanych z postępowałiem odmiennym od pożądanego
Całokształt metod technik oddziaływania kierownika na podwładnych w celu wywołania u nich właściwego nastawienia do swoich zadań i skłonienia ich do możliwości najlepszego ich wykonania to:
W sytuacjach problemowych kierownik, chcąc usatysfakcjonować zarówno przełożonych jak i podwładnych, szuka rozwiązań , które będą wypośrodkowane lub będą najkorzystniejsze w danym momencie. W takiej sytuacji stosuje styl kierowania:
Niezdolność do przekazywania pracy innym, nieumiejętność wzmacniania cudzego poczucia odpowiedzialności i autorytetu nazywamy:
