płaszczyzna pionowa, wzdłużna, przechodząca przez środek stępki i dzieląca statek na dwie równe symetryczne połowy;
płaszczyzna pozioma, prostopadła do płaszczyzny symetrii, wyznaczona przez przecięcie kadłuba statku, zanurzonego do wodnicy ładunkowej, przez powierzchnię wody,
płaszczyzna pionowa, prostopadła do płaszczyzny symetrii oraz płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i poprowadzona w połowie długości statku między pionami,
płaszczyzna pozioma równoległa do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez górną krawędź stępki na owrężu,
płaszczyznę poziomą, prostopadłą do płaszczyzny symetrii, wyznaczoną przez przecięcie kadłuba statku, zanurzonego do wodnicy ładunkowej, przez powierzchnię wody,
płaszczyznę poziomą równoległą do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i przechodzącą przez górną krawędź stępki na owrężu,
płaszczyznę pionowa, prostopadłą do płaszczyzny symetrii oraz płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i poprowadzonej w połowie długości statku między pionami,
płaszczyznę pionową, wzdłużną, przechodzącą przez środek stępki i dzielącą statek na dwie równe symetryczne połowy;
płaszczyzna pionowa, prostopadła do płaszczyzny symetrii oraz płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i poprowadzona w połowie długości statku między pionami,
płaszczyzna pozioma, prostopadła do płaszczyzny symetrii, wyznaczona przez przecięcie kadłuba statku, zanurzonego do wodnicy ładunkowej, przez powierzchnię wody,
płaszczyzna pozioma równoległa do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez górną krawędź stępki na owrężu,
płaszczyzna pionowa, wzdłużna, przechodząca przez środek stępki i dzieląca statek na dwie równe symetryczne połowy;
płaszczyzna pozioma równoległa do płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez górną krawędź stępki na owrężu,
płaszczyzna pionowa, wzdłużna, przechodząca przez środek stępki i dzieląca statek na dwie równe symetryczne połowy,
płaszczyzna pozioma, prostopadła do płaszczyzny symetrii, wyznaczona przez przecięcie kadłuba statku, zanurzonego do wodnicy ładunkowej, przez powierzchnię wody,
płaszczyzna pionowa, prostopadła do płaszczyzny symetrii oraz płaszczyzny wodnicy konstrukcyjnej i poprowadzona w połowie długości statku między pionami;
odległość pozioma mierzona w płaszczyźnie symetrii między prostymi prostopadłymi do wodnicy konstrukcyjnej i przechodzącymi przez najbardziej wysunięte do dziobu i do rufy stałe punkty kadłuba,
odległość pionowa w płaszczyźnie symetrii mierzona między linią stępki i linią równoległą do linii stępki przechodzącą przez najbardziej wysunięty w górę stały punkt kadłuba statku;
odległość pozioma mierzona równolegle do wodnicy konstrukcyjnej między prostymi prostopadłymi do wodnicy konstrukcyjnej i przechodzącymi przez najbardziej wysunięte do dziobu i do rufy stałe punkty kadłuba,
odległość pionowa w płaszczyźnie symetrii mierzona między linią stępki i linią równoległą do linii stępki przechodzącą przez najbardziej wysunięty w górę stały punkt kadłuba statku;
odległość pozioma mierzona w płaszczyźnie symetrii między prostymi prostopadłymi do wodnicy konstrukcyjnej i przechodzącymi przez najbardziej wysunięte do dziobu i do rufy stałe punkty kadłuba,
odległość pionowa w płaszczyźnie symetrii mierzona między linią stępki i linią równoległą do linii stępki przechodzącą przez najbardziej wysunięty w górę stały punkt kadłuba statku;
odległość równa 96% całkowitej długości wodnicy znajdującej się w odległości 0,85 H (wysokości bocznej statku) od płaszczyzny podstawowej (PP) lub długość mierzona od przedniej krawędzi wodnicy do osi trzonu sterowego na tej wodnicy, jeżeli długość ta jest większa;
odległość pozioma mierzona w płaszczyźnie symetrii między prostymi prostopadłymi do wodnicy konstrukcyjnej i przechodzącymi przez najbardziej wysunięte do dziobu i do rufy stałe punkty kadłuba,
linia prostopadła do wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez punkt przecięcia wodnicy konstrukcyjnej z wewnętrzną krawędzią stewy przedniej,
linia prostopadła do wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez najdalej wysunięty punkt kadłuba statku umieszczony w jego części dziobowej,
linia prostopadła do wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez punkt przecięcia wodnicy konstrukcyjnej z zewnętrzną krawędzią dziobnicy,
linia prostopadła do wodnicy konstrukcyjnej i przechodząca przez punkt przecięcia wodnicy konstrukcyjnej z zewnętrzną krawędzią dziobnicy;
odległość pozioma mierzona prostopadle do płaszczyzny symetrii statku między najbardziej na zewnątrz wysuniętymi stałymi lub ruchomymi punktami kadłuba,
odległość pozioma mierzona prostopadle do płaszczyzny symetrii statku między najbardziej na zewnątrz wysuniętymi stałymi punktami kadłuba,
odległość pozioma mierzona na owrężu prostopadle do płaszczyzny symetrii statku między najbardziej na zewnątrz wysuniętymi stałymi lub ruchomymi punktami kadłuba,
odległość pozioma mierzona na owrężu na linii wodnicy pływania prostopadle do płaszczyzny symetrii statku między najbardziej na zewnątrz wysuniętymi stałymi punktami kadłuba,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do stałej lub ruchomej części kadłuba (nadbudówki) statku,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do górnej krawędzi pokładnika przy burcie statku,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do stałej części kadłuba (nadbudówki) statku;
odległość mierzona na pionie dziobowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem dziobowym lub odległość mierzona na pionie rufowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem rufowym, w zależności od tego która z tych wartości jest większa,
odległość mierzona na pionie rufowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem rufowym;
odległość mierzona na pionie dziobowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem dziobowym,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do wodnicy pływania odczytana na dziobowych znakach zanurzenia;
odległość mierzona na pionie dziobowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem dziobowym,
odległość mierzona na pionie rufowym między płaszczyzną wodnicy konstrukcyjnej a przecięciem linii stępki z pionem rufowym,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do wodnicy pływania odczytana na rufowych znakach zanurzenia;
stosunek części przekroju owrężowego F do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach BT, gdzie B oznacza szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości bryły opisanego na niej prostopadłościanu o wymiarach LBT, gdzie L oznacza długość statku, B szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek pola przekroju wodnicowego Fwo do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach LB, gdzie L oznacza długość statku a B jego szerokość,
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości walca o polu podstawy równym polu owręża F i wysokości równej długości statku;
odległość pionowa mierzona w połowie długości statku między pionami od płaszczyzny podstawowej do górnej krawędzi pokładnika przy burcie statku,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do stałej części kadłuba (nadbudówki) statku;
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do stałej lub ruchomej części kadłuba (nadbudówki) statku,
odległość pionowa mierzona od płaszczyzny podstawowej do najwyżej położonego punktu należącego do stałej części kadłuba (nadbudówki) statku;
stosunek pola przekroju wodnicowego Fwo do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach LB, gdzie L oznacza długość statku a B jego szerokość,
stosunek części przekroju owrężowego F do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach BT, gdzie B oznacza szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości walca o polu podstawy równym polu owręża F i wysokości równej długości statku;
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości bryły opisanego na niej prostopadłościanu o wymiarach LBT, gdzie L oznacza długość statku, B szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek pola przekroju wodnicowego Fwo do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach LB, gdzie L oznacza długość statku a B jego szerokość,
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości bryły opisanego na niej prostopadłościanu o wymiarach LBT, gdzie L oznacza długość statku, B szerokość statku a T jego zanurzenie;
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości walca o polu podstawy równym polu owręża F i wysokości równej długości statku;
stosunek części przekroju owrężowego F do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach BT, gdzie B oznacza szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek części przekroju owrężowego F do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach BT, gdzie B oznacza szerokość statku a T jego zanurzenie;
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości walca o polu podstawy równym polu owręża F i wysokości równej długości statku;
stosunek objętości podwodnej części kadłuba V do objętości bryły opisanego na niej prostopadłościanu o wymiarach LBT, gdzie L oznacza długość statku, B szerokość statku a T jego zanurzenie,
stosunek pola przekroju wodnicowego Fwo do pola powierzchni opisanego na nim prostokąta o wymiarach LB, gdzie L oznacza długość statku a B jego szerokość,
Na podstawie linii teoretycznych kadłuba, w wyniku zastosowania jednej z metod całkowania przybliżonego, określone zostają charakterystyki geometryczne kadłuba statku. Wyniki tych obliczeń, przedstawione w postaci graficznej na papierze milimetrowym, noszą nazwę:
masę wody wypartej przez kadłub, przy określonym zanurzeniu średnim, wyrażoną w tonach [t] i podawaną dla gęstości wody = 1.000 [t/m3 ] oraz dla wody morskiej = 1.025 [t/m3 ], ciężar całkowity statku;
objętość zanurzonej części kadłuba, nie wskazującego przechyłu ani przegłębienia, mierzona na wręgach, wyrażona w [m3 ],
masa wody wypartej przez kadłub, przy określonym zanurzeniu średnim, wyrażoną w tonach i podawaną dla gęstości wody = 1.000 [t/m3 ] oraz dla wody morskiej = 1.025 [t/m3 ],
Wyniki obliczeń elementów geometrycznych kadłuba statku, przedstawione w postaci standardowego arkusza krzywych, dotyczą statku pływającego bez przechyłu i przegłębienia (lub z przegłębieniem konstrukcyjnym). Do dokładnego określenia objętości podwodzia statku przegłębionego lub wygiętego (przegiętego) służy:
największa pionowa odległość, mierzona na całej długości statku, dzieląca górną krawędź pokładu (linię pokładu) z wodnicą ładunkową,
odległość pionowa mierzona na owrężu (w połowie długości statku między pionami) między linią stępki a górną krawędzią pokładu (linią pokładu);
najmniejsza pionowa odległość, mierzona na całej długości statku, dzieląca górną krawędź pokładu (linię pokładu) z wodnicą ładunkową,
odległość pionowa mierzona na owrężu między górną krawędzią pokładu (linią pokładu) a linią ładunkową,
Pod względem wyznaczenia wielkości wolnej burty statki dzielimy na dwa typy A i B, przy czym do statków typu A zaliczamy:
zbiornikowce przeznaczone do przewozu ładunków płynnych masowych, którego zbiorniki ładunkowe mają małe otwory zamykane stalowymi pokrywami zaopatrzonymi w uszczelki,
Pod względem wyznaczenia wielkości wolnej burty statki dzielimy na dwa typy A i B, przy czym do statków typu B zaliczamy:
zbiornikowce przeznaczone do przewozu ładunków płynnych masowych, którego zbiorniki ładunkowe mają małe otwory zamykane stalowymi pokrywami zaopatrzonymi w uszczelki,
Wolna Burta statku wyznaczana zgodnie z konwencją ICLL’66 zależy od wielkości strugoszczelnej nadbudówki, jeśli projektowana nadbudówka jest większa to wolna burta:
Standardowa, obliczeniowa pełnotliwość podwodzia przy wyznaczaniu wartości wolnej burty wynosi 0,68. Jeżeli statek jest pełniejszych kształtów to wolna burta:
zmniejszenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zwiększenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie słodkiej o gęstości = 1.000 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zmniejszenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie słodkiej o gęstości = 1.000 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty;
zwiększenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zwiększenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zmniejszenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie słodkiej o gęstości = 1.000 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty;
zwiększenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie słodkiej o gęstości = 1.000 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zmniejszenie letniej wolnej burty o 1/48 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ], mierzonego od górnej krawędzi stępki do górnej krawędzi znaku wolnej burty,
zwiększenie danej wolnej burty w wodzie morskiej o: delt T = D/ (40xTPC) [cm], gdzie D oznacza wyporność statku zanurzonego do letniej linii ładunkowej a TPC liczbę ton ładunku zwiększającego zanurzenie o 1 cm;
zmniejszenie letniej wolnej burty odpowiednio o 1/48 i 1/24 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ];
zwiększenie letniej wolnej burty odpowiednio o 1/48 i 1/24 część zanurzenia letniego w wodzie morskiej o gęstości = 1.025 [t/m3 ],
zmniejszenie danej wolnej burty w wodzie morskiej o: delt T = D/ (40xTPC) [cm] , gdzie D oznacza wyporność statku zanurzonego do letniej linii ładunkowej a tpcm przyrost wyporności przypadający na zmianę zanurzenia o 1 cm;
Jakiego typu statki zgodnie z Międzynarodową Konwencją o Liniach Ładunkowych mogą mieć wyznaczone dodatkowe linie ładunkowe:
zimowa linia ładunkowa dla Atlantyku Północnego określona dla tego samego statku bez ładunku drewna na pokładzie,
Statek pływający w rejonie obowiązywania letniej linii ładunkowej (w wodzie morskiej) nie może zanurzyć się głębiej niż:
Jeżeli metacentrum usytuowane jest powyżej środka ciężkości statku to wówczas mówimy, że statek znajduje się w stanie równowagi:
Jeżeli metacentrum usytuowane jest poniżej środka ciężkości statku to wówczas mówimy, że statek znajduje się w stanie równowagi:
Jeżeli metacentrum usytuowane jest w środku ciężkości statku to wówczas mówimy, że statek znajduje się w stanie równowagi:
Warunkiem pływalności statku jest zachowanie równości pomiędzy ciężarem statku P a ciężarem wypartej przez niego wody W. W fizyce równanie to określane jest mianem:
Podczas postoju na kotwicy spuszczono szalupę i odczytano zanurzenie średnie statku T= 10m. Odczytu dokonano podczas wody niskiej MLWS = 2,0 m (ponad zero mapy), statek ma jednak wejść do portu podczas wody wysokiej MHWS = 5,0 m. Jakie zanurzenie będzie miał statek wchodząc do portu?
Z krzywych hydrostatycznych statku odczytano dla zanurzenia średniego T= 10 m, wartość TPC= 20,0 [t/cm]. Jakie zanurzenie średnie będzie miał statek po przyjęciu dodatkowej masy m= 1000 ton?
Z krzywych hydrostatycznych statku odczytano dla zanurzenia średniego T= 10 m, wartość TPC = 30,0 [t/cm]. Jakie zanurzenie średnie będzie miał statek jeśli z ładowni numer 4 (przed owrężem) do ładowni numer 5 (za owrężem) przerzuci się masę m= 1000 ton?
Z krzywych hydrostatycznych statku odczytano dla zanurzenia średniego T= 10 m, wartość TPC= 30,0 [t/cm]. Jakie zanurzenie średnie będzie miał statek jeśli z ładowni numer 4 (przed owrężem) oraz ładowni numer 5 (za owrężem) wyładuje się masę m= 300 ton?
suma iloczynów mas poszczególnych elementów i kwadratów odległości środków tych mas od środkowej (wzdłużnej lub poprzecznej) osi statku,
suma ilorazów mas poszczególnych elementów i kwadratów odległości środków tych mas od środkowej (wzdłużnej lub poprzecznej) osi statku,
suma ilorazów mas poszczególnych elementów i odległości środków tych mas od środkowej (wzdłużnej lub poprzecznej) osi statku,
suma iloczynów mas poszczególnych elementów i odległości środków tych mas od środkowej (wzdłużnej lub poprzecznej) osi statku;
Masowiec zanurzony do letniej linii ładunkowej pływa bez przegłębienia. Po przejściu z wody słodkiej do słonej, przegłębienie statku:
Jak zmienia się położenie środka wyporu statku załadowanego do letniej linii ładunkowej przy przejściu z wody słodkiej do słonej:
środek ciężkości statku i środek wyporu znajdują się na jednej prostej pionowej a dodatkowo ciężar statku równy jest wyporowi,
środek ciężkości statku i środek wyporu znajdują się na jednej prostej poziomej a dodatkowo ciężar statku równy jest wyporowi,
wielkością stałą ale tylko podczas przejść morskich, w porcie ulega natomiast zmianie po przyjęciu lub zdaniu ładunku,
wielkością zmienną podczas całego okresu eksploatacji, zależną od zużycia zapasów, paliwa, wody słodkiej, stanu balastowego i stanu załadowania;
punkt przecięcia kierunku działania wektora wyporu statku nieprzegłębionego i kierunku działania wektora wyporu statku przegłębionego,
punkt przecięcia kierunku działania wektora ciężaru statku przegłębionego z płaszczyzną owręża statku;
punkt przecięcia kierunku działania wektora wyporu statku przegłębionego z płaszczyzną owręża statku,
punkt przecięcia kierunku działania wektora wyporu statku nieprzegłębionego i kierunku działania wektora wyporu statku przegłębionego,
110.Przy małych kątach przechyłu środek krzywej środków wyporu leży na płaszczyźnie symetrii statku i położenie jego zmienia się nieznacznie. W takiej sytuacji mówimy wówczas o:
116.Krzywa przedstawiająca odległość linii działania wektora wyporu od stałego, dowolnie obranego punktu leżącego w płaszczyźnie symetrii statku jako funkcji objętości podwodzia przy stałym kącie przechyłu nosi miano:
Odległość linii powstałej z przecięcia płaszczyzny podstawowej i płaszczyzny symetrii od siły wyporu,
Odległość linii powstałej z przecięcia płaszczyzny podstawowej i płaszczyzny symetrii od siły ciężkości,
Odległość linii powstałej z przecięcia płaszczyzny podstawowej i płaszczyzny symetrii od siły ciężkości,
124.Dla poprawienia stateczności statku w przypadku ujemnej wysokości metacentrycznej używa się zbiorników:
