Zgodnie z art. 4 k.k., jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się:
ustawę nową, bez względu na ustawę obowiązującą poprzednio, nawet jeżeli stan jest względniejszy dla sprawcy
ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy
określają zasady ogólne, wspólne dalszym przepisom danego aktu, zawierają wyjaśnienia wyrażeń ustawowych
są to przepisy uchylające (klauzule derogacyjne), o wejściu w życie aktu normatywnego, w razie potrzeby o wygaśnięciu mocy aktu normatywnego
usuwanie trudności w rozumieniu tekstu prawnego przez sięganie do celu, powodu, jaki przyświecał ustawodawcy
Adam B. chciał dokonać kradzieży z włamaniem do banku. Wybił szybę okienną, dostał się do wnętrza banku, jednak wejściu do środka włączył się alarm co zmusiło go do ucieczki. W tej sytuacji mamy do czynienia z:
ukończone 12 lat i dopuścił się czynów enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 10 § 2 kodeksu karnego, oraz między innymi gdy okoliczności sprawy za tym przemawiają
Przestępstwo to czyn człowieka, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w chwili jego popełnienia jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy
wykroczenie to czyn człowieka, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5.000 zł lub nagany, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy
osiągnięcie odpowiedniego rozwoju intelektualnego połączonego z rozwojem psychofizycznym, niepoczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek psychiczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
osiągnięcie odpowiedniego wzrostu sprawcy, poczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek fizyczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
osiągnięcie odpowiedniego wieku sprawcy, poczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek psychiczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, polskim statku powietrznym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się między innymi do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na polskim statku wodnym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej
to czyn sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że występuje okoliczność wyłączająca bezprawność czynu,
to czyn sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że nie występuje żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, np. obrona konieczna czy stan wyższej konieczności,
to czyn, który nie jest sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że nie występuje żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, np. obrona konieczna czy stan wyższej konieczności,
to termin obowiązywania prawa, tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu uchylenia danego aktu prawnego,
to termin zawieszenia prawa, tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu zaistnienia przesłanki wprowadzającej w życie danego aktu prawnego.
to termin spoczynku prawa, tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu wejścia w życie danego aktu prawnego.
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w różnych rozdziałach kodeksu karnego. Odnajdziemy go w nazwie tytułu rozdziału z części szczególnej kodeksu karnego lub kodeksu wykroczeń.
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w jednym rozdziale kodeksu karnego. Odnajdziemy go w nazwie tytułu rozdziału z części szczególnej kodeksu karnego lub kodeksu wykroczeń
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w różnych rozdziałach kodeksu karnego.
Chwili jego popełnienia jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy.
Przestępstwo – to czyn człowieka, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w chwili jego popełnienia jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy.
Przestępstwo – to czyn człowieka, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 3 000 zł lub nagany, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy.
Przestępstwo – to czyn zabroniony pod groźbą kary i środka karnego przez ustawę określoną jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy.
obowiązkowa część aktu prawnego, która zawiera miesięczny czas na wdrożenie norm prawnych do systemu prawnego.
polega na tym, że sprawca nie mając zamiaru popełnienia czynu, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
sprawca, przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego, godzi się na to, sprawca, przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego, mimo że startuje z możliwością, będąc mechanikiem samochodowym, dopuszcza do ruchu wadliwy autobus, licząc się z tym, że podczas eksploatacji wada ta może być przyczyną wypadku.
polega na tym, że sprawca miał możliwość popełnienia czynu i popełnia go na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
Jan K. wybił szybę w drzwiach wejściowych (wartość uszkodzonej szyby 250 zł) do budynku mieszkalnego swojego sąsiada, dostał się do wnętrza domu skąd zabrał w celu przywłaszczenia złotą bransoletkę o wartości 500 zł Jan K. odpowiada za:
wykroczenie zniszczenia mienia określone w art. 124 KW oraz wykroczenie kradzieży określone w art. 119 KW- ponieważ wartość uszkodzonego mienia oraz skradzionej rzeczy uzasadnia odpowiedzialność jak za wykroczenie.
przestępstwo kradzieży określone w art. 278 KK ponieważ wartość pokrzywdzonym nie jest osoba najbliższa,
ukończył lat 15, popełnił umyślne wykroczenie przeciwko życiu i zdrowiu, a jego osobowość uzasadnia odpowiedzialność jak za przestępstwo,
ukończył 15 lat i dopuścił się czynów enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 10 § 2 kodeksu karnego, oraz między innymi gdy okoliczności sprawy za tym przemawiają,
