to czyn, który nie jest sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że nie występuje żadna okoliczność, wyłączająca bezprawność czynu, np. obrona konieczna czy stan wyższej konieczności
to czyn sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że występuje okoliczność wyłączająca bezprawność czynu
to czyn sprzeczny z porządkiem prawnym, pod warunkiem, że nie występuje żadna okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, np. obrona konieczna czy stan wyższej konieczności
To termin obowiązywania prawa, tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu uchylenia danego aktu prawnego
To termin spoczynku prawa tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu wejścia w życie danego aktu prawnego
To termin zawieszenia prawa, tj. od momentu publikacji we właściwym dzienniku urzędowym do momentu zaistnienia przesłanki wprowadzającej w życie danego aktu prawnego
Zgodnie z art. 4 k.k. jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się:
ustawę nową, chyba że należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy
ustawę starą, chyba że należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w jednym rozdziale kodeksu karnego lub kodeksu wykroczeń. Odnajdziemy go w nazwie tytułu rozdziału z części szczególnej kodeksu karnego lub kodeksu wykroczeń
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w różnych rozdziałach kodeksu karnego.
to dobro prawnie chronione przez grupę przepisów karnych, z reguły zamieszczonych w różnych rozdziałach kodeksu karnego. Odnajdziemy go w nazwie tytułu rozdziału z części szczególnej kodeksu karnego.
Przestępstwo – to czyn człowieka, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w chwili jego popełnienia jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy.
Przestępstwo – to czyn zabroniony pod groźbą kary i środka karnego przez ustawę określony jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu wyższym niż znikomy
Przestępstwo – to czyn człowieka, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5.000 zł lub nagany, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy.
Przestępstwo – to czyn człowieka, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w chwili jego popełnienia jako zbrodnia lub występek, wypełniający ustawowe znamiona, bezprawny, zawiniony i społecznie szkodliwy w stopniu niższym niż znikomy.
odpowiada za usiłowanie sprawca, który nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego
odpowiada za usiłowanie sprawca, który nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego
odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje
obowiązkowa część aktu prawnego, która zawiera miesięczny czas na wdrożenie norm prawnych do systemu prawnego.
polega na tym, że sprawca miał zamiar popełnienia czynu i popełnia go na skutek niezakładanej ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
polega na tym, że sprawca nie mając zamiaru popełnienia czynu, popełnia go jednak na skutek niepożądanej ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
sprawca, przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego, godzi się na to, np. sprawca będąc mechanikiem samochodowym, dopuszcza do ruchu wadliwy autobus, licząc się z tym, że podczas eksploatacji wada ta może być przyczyną wypadku.
Jan K. wybił szybę w drzwiach wejściowych (wartość uszkodzonej szyby 250 zł) do budynku mieszkalnego swojego sąsiada, dostał się do wnętrza domu skąd zabrał w celu przywłaszczenia złotą bransoletkę o wartości 500 zł. Jan K. odpowie za:
wykroczenie określone w art. 119 KW, ponieważ wartość strat uzasadnia odpowiedzialność jak za wykroczenie
wykroczenie zniszczenia mienia określone w art. 124 KW oraz wykroczenie kradzieży określone w art. 119 KW – ponieważ wartość uszkodzonego mienia oraz skradzionej rzeczy uzasadnia odpowiedzialność jak za wykroczenie.
ukończył lat 15, popełnił umyślne wykroczenie przeciwko życiu i zdrowiu, a jego osobowość uzasadnia odpowiedzialność jak za przestępstwo
ukończył 15 lat i dopuścił się czynów enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 10 § 2 k.k. oraz między innymi gdy okoliczności sprawy za tym przemawiają
Najwyższa ilość stawek dziennych w karze grzywny jaką może orzec Sąd na podstawie kodeksu karnego (uwzględniając karę nadzwyczajnie obostrzoną) to:
Sprawca przestępstwa określonego w art. 151 k.k. to jest: Kto namową lub poprzez udzielenie pomocy doprowadza człowieka do targnięcia się na własne życie, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 dopuszcza się:
wyjęcie rzeczy spod władztwa innej osoby i objęcie jej we władanie przez sprawcę wbrew woli osoby dysponującej rzeczą i bez podstawy prawnej
polega na nieuprawnionym dostępie do zamkniętego pomieszczenia, skąd sprawca dokonuje zaboru znajdującej się tam rzeczy
Zgodnie z art. 190 § 1 k.k., kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w osobie, do której została skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega karze. Ściganie następuje:
obejmuje całkowitą nietykalność osobistą oraz pełne wyłączenie z jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej państwa przyjmującego
oznacza okresowe ograniczenie odpowiedzialności karnej danej osoby ze względu na pełnioną funkcję, na czas pełnienia tejże funkcji
oznacza trwałe lub czasowe (immunitet bezwzględny i względny) wyłącznie określonej osoby spod przepisów sankcyjnych określone zachowanie, swoistą bezkarność w tym zakresie
normy, które regulują praktyczną treść stosunków prawnych, w szczególności tylko uprawnienia podmiotów tych stosunków oraz ewentualne sankcje za nieprzestrzeganie, niedopełnienie obowiązków lub przekroczenie granic uprawnień
normy, które regulują merytoryczną treść stosunków prawnych, czyli obowiązki i uprawnienia podmiotów tych stosunków oraz ewentualne sankcje za nieprzestrzeganie, niedopełnienie obowiązków lub przekroczenie granic uprawnień. Tym właśnie charakteryzuje się np. prawo karne materialne,
tryb postępowania przed organem władzy publicznej związany z dochodzeniem uprawnień i obowiązków określonych w ustawach
Akty jednostronne i umowy stanowione przez organ Wspólnoty na podstawie i w granicach wyznaczonych przez prawo pierwotne
Określają zasady ogólne, wspólne dalszym przepisom danego aktu, zawierają wyjaśnienia wyrażeń ustawowych.
Są to przepisy: uchylające (klauzule derogacyjne), o wejściu w życie aktu normatywnego, w razie potrzeby o wygaśnięciu mocy aktu normatywnego
Osiągnięcie odpowiedniego wieku sprawcy, poczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek psychiczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
Osiągnięcie odpowiedniego rozwoju intelektualnego połączonego z rozwojem psychofizycznym, niepoczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek psychiczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
Osiągnięcie odpowiedniego wzrostu sprawcy, poczytalność, brak okoliczności wyłączających winę oraz stosunek fizyczny sprawcy do czynu w postaci umyślności lub nieumyślności
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się między innymi do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej,
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Polskiej Republiki Ludowej, na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej,
Zgodnie z art. 5 k.k. ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej Obojga Narodów
pixabay.com Quiz wiedzy Masz prawo jazdy? To przekonaj się, czy na pewno wiesz, co oznaczają te znaki drogowe!
