Astronomia - Quiz Wiedzy Rozszerzonej

Luneta Galileusza miała wypukłą soczewkę obiektywu (która zakrzywia, to znaczy załąmuje promienie światła, skupiając je w ognisku) i wklęsłą soczewkę okularu; ostatecznie obraz był powiększany OK: 20 razy

Dalej

Johannes Kepler w odpowiedzi na inicjatywę Galileusza zaproponaował odmienną konstrukcję teleskopu, z wypukłym okularem, którą opisał w 1611 roku. Zastosowania wypukłego okularu umożliwiło rzutowanie obrazu na ekran, metody użytecznej przy obserwacji plam słonecznych. Inna zaleta teleskopu Keplera, która okazała się ważna nieco póżniej polegała na tym, że można było zamątować w nim mikrometr okularowy

Dalej

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica ukazały się w roku 1687, po wielu latach pracy i zwlekaniu z opublikowaniem dzieła (w końcu to był Isaac Newton, wszystko co wykonał musiało być perfekcyjne)

Dalej

Arno Allean Penzias i Rbert Woodrow Wilsonwykryli istnienie fal docierających do anteny z każdego kierunku. Spostrzeżenie zostało potwierdzone w zakresie długości fal od 0,6 mm do 60 cm, a jego natężenie odpowiadało „promieniowaniu cieplnemu”, odpowiadającemu temperaturze 3 K (dokładniej 2,7 K). Obserwatorzy otrzymali za swoje odkrycie Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1978

Dalej

Stałą Kosmologiczna zaproponowana przez Alberta Einsteina jako modyfikacja do jego własnej ogólnej teorii względności miała pomóc w wyjaśnieniu modelu kosmologicznego Wszechświata znanego jako statyczny model Wszechświata. Stała kosmologiczna Einsteina jest niezależna od czasu i przestrzeni. Odkrycie w 1929 prawa Hubble’a, potwierdzające rozszerzanie się Wszechświata, kwestionowało wprowadzenie tej stałej. Również w samej konstrukcji teorii względności taki dodatek był sztuczny. Sam Einstein wprowadzenie tej stałej nazwał największą pomyłką swojego życia

Dalej

W 1930 roku Subrahmanyan Chandrasekhar wykazał, że im większa jest masa białego karła, tym silniej zapada się on pod działaniem własnej grawitacji i tym staje się mniejszy. Ściągając na siebie masę (np. z gwiazdy, z którą jest w układzie podwójnym) masa karła zbliża się do 1,44 masy Słońca (liczba ta zwana jest granicą Chandrasekhara), karzeł wybucha jako supernowa (typu Ia) w następstwie reakcji termojądrowych węgla i tlenu, z których jest zbudowany

Dalej

Chmura Gwiazd Strzelca (Messier 24) nie jest jednolitym obiektem – to raczej grupa różnych obiektów, lub po prostu fragment Drogi Mlecznej (dokładniej – Ramienia Strzelca), wyróżniająca się w swym otoczeniu nieco większą jasnością (około 3,5 magnitudo)

Dalej

Plejady mają charakterystyczny kształt, który przypomina znacznie pomniejszony Wielki Wóz. Gromada zawiera kilkaset gwiazd, spośród których 10 najjaśniejszych ma indywidualne nazwy: Taygeta, Maja, Asterope, Sterope II, Merope, Plejone, Alkione, Atlas, Celaeno i Elektra. Większość spośród nich to błękitne olbrzymy typu widmowego B

Dalej

Mgławica Sowa (Messier 97) jest jedną z bardziej złożonych mgławic planetarnych. Ma masę około 0,15 masy Słońca, masa jej gwiazdy centralnej to ok. 0,7 masy Słońca. Jasność tej gwiazdy wynosi 16m. Jasność wizualna mgławicy to 9,9m, a jej fotograficzna jasność wynosi 12m. System powstał około 6000 lat temu. Do jej zaobserwowania wystarcza teleskop o średnicy 10-12 cm, dobre warunki obserwacyjne (brak Księżyca i świateł miejskich) oraz nie za duże powiększenie. Teleskop o średnicy większej niż 15 cm pozwoli zauważyć w mgławicy dwie ciemne plamki wyglądające jak oczy sowy

Dalej

Europa to czwarty co do wielkości księżyc Jowisza z grupy księżyców galileuszowych i szósty co do wielkości satelita w Układzie Słonecznym. Pod jego lodową skorupą znajduje się prawdopodobnie ocean ciekłej wody. Odkrycie Europy przypisywane jest zwyczajowo Galileuszowi, który skierowawszy na Jowisza skonstruowaną przez siebie lunetę, dostrzegł w pobliżu cztery stale zmieniające położenie „gwiazdy”. Były to największe księżyce Jowisza, później ochrzczone „galileuszowymi”

Dalej

Proxima Centauri to gwiazda typu czerwony karzeł, znajdująca się około 4,24 lat świetlnych (40 bilionów km) od Ziemi, w gwiazdozbiorze Centaura. Została odkryta w 1915 przez Roberta Innesa. Jest najbliższą Słońca gwiazdą, jednak jej blask jest zbyt słaby, aby można ją było dostrzec gołym okiem. Znajduje się w odległości ok. 0,205 roku świetlnego (13 000 AU) od układu podwójnego Alfa Centauri i najprawdopodobniej stanowi razem z nim układ potrójny, a okres orbitalny wynosi 500 tysięcy lat

Dalej

Promień Schwarzschilda jest proporcjonalny do masy. Zwany jest też czasami promieniem grawitacyjnym, choć najczęściej jako promień grawitacyjny określa wielkość dwukrotnie mniejszą, mającą zastosowanie przy opisie rotujących (pozbawionych sferycznej symetrii) czarnych dziur opisywanych metryką Kerra, na przykład dla Słońca promień Schwarzschilda wynosi 2953 m

Dalej

Współczynnik
L określa średni czas, przez jaki cywilizacja będzie próbowała skontaktować się z inną. Ten współczynnik pomaga w określeniu, ile w danym momencie cywilizacji jest zdolnych do kontaktu. Biorąc pod uwagę naszą Galaktykę, cywilizacja ziemska nie powinna być brana pod uwagę, gdyż na chwilę obecną jeszcze nie próbuje poważnie skontaktować się z innymi. Optymistyczne założenia wskazują na wartość L wynoszącą milion lat. Bardziej sceptyczne (a zarazem bardziej prawdopodobne) założenia to 10-110 tysięcy lat

Dalej

Na zdjęciu przedstawiono Zjawisko Soczewkowania Grawitacyjnego, zakrzywienia promieni świetlnych w polu grawitacyjnym masywnego ciała niebieskiego prowadzące do ich skupienia. Efektem soczewkowania grawitacyjnego jest obserwowane pojaśnienie źródła oraz pojawianie się pozornych ciał niebieskich – obrazów ciał rzeczywistych

Dalej

Przedstawione Zdjęcie zostało wykonane przez Sondę Voyager 2 w 1989 roku. Voyager 2 zweryfikował istnienie pola magnetycznego wokół planety. Okazało się, że jest odsunięte od środka i pochylone w sposób podobny do pola Urana. Kwestia okresu rotacji planety została rozstrzygnięta na podstawie pomiarów emisji radiowej. Odkryto także sześć nowych księżyców, a planeta okazała się posiadać więcej niż jeden pierścień

Dalej

Powszechnie przyjęło się nazywać Mgławicę Kraba pozostałością po supernowej, jednak to stwierdzenie jest formalnie nieprecyzyjne. Okazuje się, że supernowa z 1054 była wydarzeniem o wyjątkowo małej energii lub w jakiś sposób znacznie i bardzo szybko wytraciła ją na otaczających gwiazdę gazach. Za zasilanie obserwowanej mgławicy odpowiada centralny pulsar, pozostałość po gwieździe, która eksplodowała jako supernowa z 1054

Dalej

Obserwacje astronomiczne poprzez nowy teleskop doprowadziły Huygensa do odkrycia w roku 1655 księżyca Saturna, który został nazwany Tytan. Jego badania objęły również pierścienie Saturna, co zaowocowało sformułowaniem w roku 1656 hipotezy mówiącej, że zawierają one kosmiczny gruz. W tym samym roku Christiaan zdołał rozdzielić obraz Wielkiej Mgławicy w Orionie na poszczególne gwiazdy

Dalej

Zasada kopernikańska to zasada filozoficzna, według której położenie Ziemi we Wszechświecie nie jest w żaden sposób uprzywilejowane. Nazwa pochodzi od nazwiska Mikołaja Kopernika, który zaproponował odejście od geocentrycznego modelu Wszechświata i zastąpienie go takim, w którym Ziemia jest tylko jednym z ciał krążących wokół Słońca (przyjął jednak, że to Słońce jest blisko centrum Wszechświata).

Dalej

Dzieło obejmuje 13 ksiąg. Ptolemeusz bazował głównie na teoriach i ustaleniach poprzedników – przede wszystkim Hipparcha i obserwacjach astronomów babilońskich i aleksandryjskich. Jest to pełny wykład astronomii matematycznej opartej na podstawowym założeniu, że Ziemia stanowi środek Wszechświata, a Słońce, Księżyc, planety i gwiazdy krążą wokół niej.

Dalej