Objawy psychogenne:: 1. nie mają podłoża organicznego- nie są manifestacją procesu chorobowego o podłożu fizjologicznym 2. są także nazywane zaburzeniami psychosomatycznymi i z tego wzgledu pacjent zgłaszający objawy psychogenne poza specjalistyczną opieka lekarską nie wymaga konsultacji psychologicznej 3. moga występować pod podstacią bólu psychogennego
2. Badania neuroobrazowania pracy mózgu w trakcie doswiadczania przez człowieka stresu, wskazujq na konkretne procesy. Pracownik doswiadczajqcy długotrwałego stresu Będzie charakteryzował się:
Mozliwoscią kreatywnego rozwiqzywania problemów i konfliktów dzięKI silnej potrzebie wygaszenia napięcia psychofizycznego
Sprawnym podejmowaniem wiqzqcych decyzji, przy ocenie mozliwych ich konsekwencji - zarówno pod kqtem tych negatywnych jak i pozytywnych.
Na poczqtkowym etapie konfrontacji, w przebiegu kryzysu według teorii Geralda Caplana, pacjent: 1. Nie potrafi jeszcze modyfikowac swoich sposobów rozwiqzania problemu, tak aby dostosowac je elastycznie do zmiennej sytuacji 2. Odczuwa wzrost napięcia wynikajqcy z sytuacji zagrozenia realizacji waznych dla niego celów oraz deprywacji najwazniejszych potrzeb i wartosci 3. Sprawnie koryguje dotychczasowy schemat zachowan np. styl radzenia sobie ze stresem, tak aby jak najbardziej efektywnie współpracowac z lekarzem oraz personelem medycznym.
Zdecyduj na którym etapie, według Modelu Zmiany Zachowań Prochaski i DiClemente, znajduje się opisany poniżej pacjent: 20 letni pacjent hospitalizowany z uwagi na uraz narządu ruchu powstały w wyniku wypadku komunikacyjnego, sprawcą którego była inna osoba. Zobowiązany do długotrwałego leczenia rehabilitacyjnego. Rokowania dotyczące możliwości powrotu do pełnej sprawności są niepewne. Pacjent utrzymuje stały kontakt z przyjaciółmi dzięki m.in komunikatorom internetowym. Na bieżąco komentuje wydarzenia z życia przyjaciół i wydarzeń politycznych, jednak niechętnie nawiązuje do rozmów o swoim stanie zdrowia. Angażuje się w trakcie ćwiczeń z fizjoterapeutą, ćwiczy także na sali oddziałowej, tak jak zalecił specjalista. Zazdrości znacznie starszemu pacjentowi, który może już poruszać się przy poręczy wzdłuż ściany i to bez pomocy pielęgniarek. Ma nieprzyjemne odczucie, że w związku ze swoim młodym wiekiem powinien szybciej osiągać efekty leczenia i wyprzedzić wspomnianego pacjenta w rehabilitacji. Skorzystał z sugerowanej konsultacji z psychologiem klinicznym. W trakcie rozmowy głównie narzekał na swojego pecha - jak oceniał wypadek - i na niesprawiedliwość losu. Dopytuje lekarza prowadzącego o to, czy wobec niego podejmowane są wszystkie możliwe działania, coraz bardziej sfrustrowany wyczekuje szybszych efektów. Poszukuje więc w Internecie blogów osób z podobnymi doswiadczeniami
Kategorię kilku wybranych chorób, w powstawaniu których istotne znaczenie ma podłoze psychiczneƒ kondycja emocjonalna pacjenta.
Odczuwa negatywne skutki zdrowotne jednak nie łączy ich ze swoim zachowaniem/stylem życia/schematem dbania o zdrowie. Jest nieświadomy swojego wpływu na nasilenie objawów choroby.
Jest świadomy swojego wpływu na stan zdrowia, nie podjął jednak jeszcze wiążącej decyzji czy decyduje się na współpracę z lekarzem i wprowadzenie zmian/zaleceń.
Nie odczuwa negatywnych zdrowotnych skutków swoich zachowań, do lekarza zgłasza się z uwagi na sugestię lub presję otoczenia.
Kryzys sytuacyjny jakim jest choroba: 1. Jest procesem naruszającym różne wartości pacjentów w zależności od ich wieku, indywidualnych priorytetów oraz przekonań. 2. Odzwierciedla się w niezmiennych obawach, poprzez niezmienne zachowania, niezależnie od etapu rozwoju fizycznego oraz psychospołeczego pacjentów. 3. Na przestrzeni czasu wymaga wsparcia bliskich, adekwatnego do aktualnych potrzeb i oczekiwań pacjenta.
Poczucie braku wpływu na sytuację, unikanie aktywności - w kontekście wcześniejszego doświadczenia wielokrotnego braku takiego wpływu, będące według Seligmana komponentem depresji to:
Jest zaburzeniem psychicznym, w którym charakterystycznym elementem jest postawa kobiety wobec nowej roli życiowej - roli matki oraz wobec nowonarodzonego dziecka. Dotyczy głównie więzi jaką matka buduje z dzieckiem - możliwą do oceny poprzez obserwację schematu jej kontaktu z dzieckiem
Jest generowana przez zaburzenia hormonalne nasilone szczególne w trzeciej dobie po porodzie, wygasza się samoistnie po wyrównaniu poziomów hormonów, zazwyczaj w drugim miesiącu od porodu.
Z uwagi na główne komponenty - psychiczny oraz środowiskowy - powstania zaburzenia, oprócz wsparcia psychoterapeuty, depresja poporodowa pozostaje poza zasięgiem kompetencji zawodowych położnej środowiskowej lub lekarza ginekologa-położnika, pediatry
Współczulna część autonomicznego układu nerwowego, w cyklu reakcji organizmu związanych ze stresem, według Ogólnego Zespołu Przystosowania Selyego, związana jest z:
Regeneracją oraz odbudowniem zasobów energetycznych organizmu, zużytych w ramach mobilizacji do poradzenia sobie z zagrożeniem/kryzysem.
Zadaniowej próbie rozwiązania problemu - ustaleniu celu, sposobów jego osiągnięcia, bieżącej ocenie efektywności podejmowanych działań oraz ich ewentualnej korekcie
Próbie zniwelowania psychiczno - emocjonalnego napięcia poprzez szybkie podjęcie aktywności mającej na celu efektywne rozwiązanie głównego problemu
Badania Egelend wskazują, że formą krzywdzenia dziecka, która wiąże się z najbardziej pewnymi konsekwencjami w jego późniejszym dorosłym życiu są/jest: Odpowiedzi:
Lekarz pełni rolę modelującą wyobrażenia dziecka o relacjach z osobami dorosłymi. Empatyczne, naznaczone szacunkiem podejście specjalisty do dziecka doznającego przemocy, jest jednym z elementów kształtujących przekonanie dziecka o własnej wartości.
Zespół dziecka krzywdzonego określa jego funkcjonowanie w dwóch obszarach - fizycznym i seksualnym. Odstępuje się od oceny trudności dziecka w nauce. Ocena kompetencji intelektualnych i edukacyjnych, którą zajmują się psycholog, pedagog i logopeda nie wlicza się do powyższego Zespołu.
Nie we wszystkich rodzinach, w których istnieją czynniki ryzyka krzywdzenia dziecka, będzie dochodziło do przemocy.
Zaniedbanie opiekuna wobec dziecka nie musi być intencjonalne. Może wynikać z niewiedzy lub braku umiejętności.
Osoba doznająca przemocy może mieć wrażenie kontroli nad sytuacją i wpływu silnie modelującego zachowania sprawcy przemocy.
Poziom frustracji potrzeb osoby doznającej przemocy jest tak wysoki, że nie mają dla niej znaczenia oczekiwania sprawcy. Jego potrzeby i komfort są przez nią deprecjonowane
Sprawca przemocy stara się zadośćuczynić wyrządzonym wcześniej krzywdom. Charakteryzuje go responsywność wobec potrzeb i oczekiwań osoby, która tej przemocy doświadczyła.
Osoby nieprzywiązujące wagi do swoich zachowań zdrowotnych, stylu życia, twierdzące, że nie mają one wpływu na rozwój i przebieg choroby/zaburzenia, przenoszące odpowiedzialność za efekty leczenia wyłącznie na działania personelu medycznego, charakteryzują się:
Osoby o wzorcu zachowania typu A. 1. Są mniej ambitne, bardziej koncentrują się na jakości życia niż na osiąganiu kolejnych celów, wyznaczanych zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym. 2. Są skłonne do rywalizacji i niezainteresowane współpracą, nie mają potrzeby oddelegowywania na innych odpowiedzialności za realizację zadań. 3. Uzyskują lepsze oceny na etapie edukacji oraz początkowo wyższe zarobki od osób o wzorcu zachowania typu B.
jest modelem, zgodnie z którym odpowiedzialność za stan zdrowia lub choroby przypisuje się wyłącznie personelowi medycznemu.
opisuje interakcje między czynnikami biologicznymi i psychospołecznymi, które mogą prowadzić do powstawania choroby.
jest reakcją, której objawami mogą być poczucie odrealnienia otoczenia i zawężenie pola świadomości i uwagi
Jest reakcją, której wstępnie prowadzi u wszystkich pacjentów do rozwinięcia w przyszłości objawów PTSD (zaburzenia stresu pourazowego)
jest reakcją, której objawy utrzymują się zwykle ok. 5-7 dni od wystąpienia stresora, a następnie ich nasilenie zaczyna zmniejszać się
Można spodziewać się, że osoby z wewnętrznym umiejscowieniem poczucia kontroli chętniej będą angażowały się w takie zachowania prozdrowotne jak zmiana diety lub stylu życia niż osoby z wewnętrznym umiejscowieniem poczucia kontroli.
sprawia, że osoba, którą w przeszłości zaatakował pies będzie bała się prawdopodobnie nie tylko tego konkretnego psa, ale także innych psów
sprawia, że bodźce znacząco różniące się od bodźca warunkowego nie wywołują tej samej reakcji warunkowej
to konsekwencje krzywdy, jakiej ofiara doznała od sprawcy przemocy (np. ograniczenie sprawności jako konsekwencja licznych urazów po pobiciu)
to stopniowe izolowanie osoby krzywdzonej od innych ludzi, np. zmuszanie do ograniczania kontaktów z rodziną/przyjaciółmi
to działania, które pogarszają stan psychiczny ofiary i których ofiara może doznawać od otoczenia, np. znajomych, przedstawicieli służby zdrowia czy organów ścigania
Wyniszczające działanie stresu na organizm człowieka, według modelu Ogólnego Syndromu Adaptacyjnego Selye'go wynika przede wszystkim z:
Współczesne badania potwierdzają tezę Hansa Selye'go o o niespecyficznym wpływie stresorów na organizm
W przebiegu zaburzeń somatoformicznych : a. pacjenci prezentują objawy psychogenne czyli takie, które świadomie kontrolują b. pacjent doświadcza i zgłasza objawy somatyczne, których nie można wyjaśnić żadną chorobą na poziomie somatycznym c. objawy rzadko osiągają nasilenie, które znacząco pogarsza funkcjonowanie zawodowe lub społeczne pacjenta d. pacjentom często towarzyszą objawy lęku
Zaznacz wszystkie zdania poprawnie opisujące proces warunkowania za pomocą wzmocnienia negatywnego a. jest jednym z procesów tłumaczących mechanizm utrzymywania się fobii b. polega na zmniejszeniu prawdopodobieństwa wystąpienia zachowania w przyszłości poprzez usunięcie ze środowiska bodźca pożądanego po danym zachowaniu c. reakcja uwarunkowana za pomocą wzmocnienia negatywnego może być bardzo trudna do zmiany, ponieważ może wiązać się z unikaniem lęku. d. polega na zmniejszeniu prawdopodobieństwo wystąpienia zachowania w przyszłości poprzez usunięcie ze środowiska bodźca niepożądanego po danym zachowaniu
W przebiegu zaburzenia lękowego z napadami paniki a. napady lęku pojawiają się w określonych, specyficznych sytuacjach b. lęk przeżywany przez pacjenta ma charakter uporczywego, tzw. wolno-płynącego lęku c. pacjent może doświadczać takich objawów jak tachykardia i przyspieszenie oddechu d. może występować tzw. lęk antycypacyjny
Zaburzenie lękowe uogólnione jest według Klasyfkacji ICD 10 zaliczane do zaburzeń nastroju (afektywnych
Problemy psychiczne mogą (w niektórych warunkach i wraz z innymi czynnikami) wpływać na nasilenie objawów somatycznych lub na skrócenie okresu remisji choroby
Rezygnacja lub wycofanie się ofiary ze wsparcia (np. złożenia zawiadomienia o przemocy lub założenia Niebieskiej Karty) jest najbardziej prawdopodobne w fazie cyklu przemocy rodzinnej nazywanej fazą narastającego napięcia
Chory wielokrotnie przypomina sobie sytuację, która wraca w postaci natrętnych przebłysków: wspomnień lub snów, z towarzyszącymi im silnymi emocjami strachu/grozy i objawami fizycznymi. Pacjenci starają się unikać wspominania wydarzenia traumatycznego lub sytuacji czy osób, które się z nim kojarzą. Pacjenci są także nadmiernie czujni, przeżywają uporczywe poczucie zagrożenia. Jakie to zaburzenie
