1. Popyt na pracę reprezentowany jest przez pracowników i oznacza ilość pracowników skłonnych podjąć pracę przy danej stawce płac.
3. Krzywa indywidualnej podaży pracy pracownika początkowo posiada pozytywne nachylenie, zaś później nachylenie krzywej jest ujemne.
4. Celem wprowadzenia licencji jest dążenie pewnych grup zawodowych, szczególnie pracujących na własny rachunek, do podniesienia płac.
6. Związek zawodowy, jako monopol może dążyć do maksymalizacji renty ekonomicznej otrzymywanej przez pracowników lub do maksymalizacji funduszu płac.
7. W model bilateralnym na rynku pracy stawka płac ukształtuje się w zależności od siły przetargowej obu stron.
8. Poziom bezrobocia, który stanowi nadwyżkę osób zdolnych do pracy i gotowych podjąć pracę za płacę realną wyższą od tej, która ukształtowała się w warunkach równowagi określa się mianem bezrobocia ukrytego.
9. Teoria "insider-outsider" dzieli aktywnych zawodowo na dwie grupy według kryterium zdolności do wywierania wpływu na wynik rokowań płacowych.
12. Zmiana stawki płac powoduje zmianę wielkości popytu na pracę i powoduje ruch wzdłuż krzywej popytu na pracę.
13. Krzywą popytu na pracę w warunkach konkurencji doskonałej jest malejący odcinek przychodu produktu marginalnego.
15. W przypadku monopolu bilateralnego na rynki pracy zarówno pracodawcy, jaki i pracownicy są monopolistami.
17. Związek zawodowy dążąc do maksymalizacji funduszu płac, zaoferuje taką ilość siły roboczej, dla której przychód marginalny jest większy od zera.
18. Związki zawodowe działające na doskonale konkurencyjnym rynku pracy, negocjując wyższe stawki płac, prowadzą do redukcji zatrudnienia i powstania bezrobocia na rynku pracy.
19. Powstanie związku zawodowego na monopsonicznym rynku pracy może prowadzić do złagodzenia nieefektywności monopsonu.
20. Gdy bezrobocie faktyczne jest wyższe od poziomu NAIRU, to występuje tendencja do nasilania procesów inflacyjnych.
21. Płaca nominalna jest wielkością oznaczającą sumę dóbr i usług, które można nabyć za otrzymywane wynagrodzenie z tytułu wykonywanej pracy.
22. Zatrudnienie dodatkowego pracownika wpływa na przeciętną wielkość produkcji wszystkich zatrudnionych pracowników.
24. Renta ekonomiczna oznacza, że wszyscy pracownicy, którzy akceptują określoną stawkę płac i mają jednocześnie niższy koszt alternatywny pracy, uzyskują pewną nadwyżkę wynagrodzenia ponad koszt alternatywny
25. Jedynym celem wprowadzania i stosowania płacy minimalnej jest podwyższenie płac w ślad za wzrostem gospodarczym i podwyższeniem innych dochodów społeczeństwa.
27. Związki zawodowe mogą dążyć do zwiększania popytu na pracę przez podniesienie kwalifikacji zawodowych pracowników, zwiększając tym samym produktywność pracy.
29. Postępujący proces uelastyczniania rynku pracy przez wszystkich ekonomistów oceniany jest pozytywnie.
30. W myśl teorii płacy motywującej, w interesie przedsiębiorców leży obniżanie wymagań w celu zmniejszania kosztów pracy i zwiększania zysków.
32. Wartość produktu marginalnego oznacza dla producenta przyrost przychodu związany z przyrostem zatrudnienia.
33. Przy wysokim poziomie płac i dochodów efekt substytucyjny przewyższa efekt dochodowy, w wyniku czego krzywa podaży pracy posiada ujemne nachylenie.
34. Czysta renta ekonomiczna oznacza płatność za wykorzystanie czynnika pracy, który ma dodatni koszt alternatywny.
35. Zgodnie z teorią poszukiwań na rynku pracy, jednostka tak długo szuka pracy, jak długo oczekiwane rezultaty tych poszukiwań przewyższają ich aktualne koszty
37. Odwrotna zależność między poziomem płac a poziomem zatrudnienia jest elementem ograniczającym żądania płacowe związków zawodowych.
39. Celem deregulacji rynku pracy jest zmniejszenie kosztów pracy, a przede wszystkim – zmiana ich struktury tak, aby sprzyjała ona zarówno wzrostowi produktywności, jak i kreowaniu miejsc pracy.
40. Za pomocą koncepcji histerezy próbuje się przybliżyć proces tworzenia i utrzymywania się równowagi na współczesnych rynkach pracy.
41. Uczestnikami rynku pracy są podmioty tj. przedsiębiorstwa, instytucje czy osoby fizyczne, które występują w roli pracodawców, pracowników lub pośredników między nimi.
42. Spadek płacy realnej w porównaniu z okresem ubiegłbym, ceteris paribus, oznacza, że za płacę nominalną można nabyć mniej dóbr i usług niż w poprzednim okresie.
43. Równowaga na konkurencyjnym rynku pracy ma miejsce wówczas, gdy oferowana ilość pracy wyrównuje się z ilością nabywaną pracy przy określonej stawce płac.
45. Płaca, którą monopson płaci zatrudnionym pracownikom jest mniejsza od wartości produktu marginalnego pracy oraz od poziomu płacy, jaka ustali się na rynku konkurencyjnym.
47. Bezrobocie nie jest zjawiskiem o charakterze statycznym, lecz podlega ciągłym wahaniom wynikającym z wahań dochodu i produkcji w gospodarce oraz z innych przyczyn, często o charakterze obiektywnym i subiektywnym.
48. Z punktu widzenia pracodawcy, istnienie niepieniężnych korzyści z pracy jest korzystne, ponieważ pozwala zatrudnić więcej pracowników przy niższej stawce płacy.
49. Gdy bezrobocie faktyczne przewyższa NAIRU, to dynamika procesów inflacyjnych zmniejsza się ze względu na akceptowanie przez pracowników stosunkowo niskich stawek płac.
51. Krzywa popytu na pracę przedstawia ujemną zależność między stawką płac a wielkością popytu w danym czasie.
53. Im większy udział w kosztach całkowitych stanowią koszty zatrudnienia czynnika pracy, tym mniej elastyczny jest popyt na ten czynnik.
54. Optymalna wielkość zatrudnienia maksymalizująca zysk przedsiębiorstwa doskonale konkurencyjnego wyznacza punkt przecięcia wartości produktu marginalnego z ceną czynnika pracy.
55. Teoria płacy motywującej zakłada, że pracownicy większe znaczenie przywiązują do stabilności płacy, kosztem jej wysokości, co w konsekwencji prowadzi do usztywniania wynagrodzenia.
56. Jeżeli rynkowa (zewnętrzna) stopa zwrotu z inwestycji w kształcenie przekracza stopę zwrotu z wykształcenia (wewnętrzną), to jednostka powinna zwiększyć liczbę lat nauki, w sytuacja odwrotnej zaś – liczbę lat nauki należy zmniejszyć.
57. Monopson zwiększa zatrudnienie aż do momentu zrównania się przychodu marginalnego pracy z kosztem marginalnym.
58. Rynkowa krzywa podaży pracy jest sumą indywidualnych krzywych podaży pracy wszystkich pracowników oferujących swoje usługi na danym rynku.
59. Bezrobocie frykcyjne (przejściowe) trwa od kilku tygodni lub miesięcy, aż do chwili, gdy wzrost poziomu działalności gospodarczej doprowadzi do wzrostu produkcji i popytu na siłę roboczą.
60. Im mniej elastyczna jest podaż pracy, tym większy jest udział renty ekonomicznej, gdyż im wyższej podwyżki płac potrzeba, żeby przyciągnąć dodatkowych pracowników, tym wyższą sumę rentę ekonomiczną osiągają dotychczasowi pracownicy.
