Krzywa dysocjacji hemoglobiny ulega przesunięciu w prawo (co zmniejsza jej powinowactwo do tlenu) pod wpływem:
w częściach szczytowych płuc przeważa wentylacja nad perfuzją, a w dolnych częściach płuc perfuzja nad wentylacją
przestrzeń martwa (bezużyteczna) układu oddechowego – to przestrzeń w której nie odbywa się wymiana gazowa
fizjologiczna (pęcherzykowa) przestrzeń martwa obejmuje obszary gdzie wentylacja przeważa nad perfuzją
Jak jest objętość zalegająca (RV) gdy całkowita pojemność płuc (TLC) = 6000 ml, pojemność życiowa (VC) = 5000ml, objętość oddechowa (TV) = 500ml:
w trakcie wdechu obniżenie przepony i uniesienie klatki piersiowej powoduje wytworzenie ujemnego ciśnienia w klatce piersiowej
wdech następuje w wyniku skurczu mięśni szkieletowych – przepony i mięśni międzyżebrowych zewnętrznych
automatyzacja oddychania jest możliwa dzięki aktywności ośrodka oddechowego znajdującego się w pniu mózgu
fizjologiczny przeciek płucny jest wynikiem pominięcia przepływu krwi nieutlenowanej przez żyły Tebezjusza), zespolenia żył oskrzelowych krążenia dużego z żyłami płucnymi oraz zespolenia tętnic płucnych z żyłami płucnymi
wymiana gazowa zewnętrzna zachodzi w płucach pomiędzy pęcherzykiem płucnym a krwią, a wymiana gazowa wewnętrzna zachodzi pomiędzy krwią a komórkami tkanek
termin oddychanie może oznaczać proces biochemiczny utleniania związków organicznych w celu uzyskania energii zachodzący w komórce (cytoplazmie i mitochondriach) – tzw. oddychanie komórkowe
