w obszarze swoich zainteresowań umieszcza osoby zagrożone, pokrzywdzone lub unicestwione przez działanie lub zaniechanie człowieka lub instytucji będących jego wytworem
używane jest w dwojakim znaczeniu: dla określenia procesu stawania się ofiarą oraz dla określenia zjawiska występowania ofiar w społeczeństwie
system cech jednostki oraz cech warunków życia, które prowadzą do powstawania zagrożenia przestępstwem
stan psychiczny, który pojawia się np. u ofiar porwania lub zakładników, wyrażający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi
osób bliskich bezpośredniej ofiary lub które doznały krzywdy w sytuacji zagrożenia lub jej zapobieżenia
zakłada, że istnieją sytuacje, kiedy ofiara inicjuje zdarzenie, w wyniku którego dochodzi do jej pokrzywdzenia
akt dobrowolnej wymiany między dorosłymi osobami silnie pożądanych lecz prawnie zakazanych dóbr i usług
gdy sprawca nie wie co czyni i nikt poza uczestniczącymi w danej aktywności nie jest poszkodowany, a czyn jest zakazany przez ustawę karną
Termin „Syndrom sztokholmski” został sformułowany na podstawie obserwacji następstw zdarzeń związanych z napadem na Kreditbanken przy placu Norrmalmstorg w Sztokholmie w dniach:
