d. jest parametryczną, ścisłą miarą rozpuszczalności polimeru w rozpuszczalnikach polarnych i niepolarnych.
a. umożliwia oszacowanie rozpuszczalności polimeru w pewnych rozpuszczalnikach na podstawie liczbowego oszacowania gęstości oddziaływań o charakterze specyficznym (czyli takich, których rezultatem są efekty cieplne).
c. umożliwia oszacowanie rozpuszczalności polimeru w pewnych rozpuszczalnikach lecz nie uwzględnia specyficznych (entalpowy) oddziaływań pomiędzy polimerem a rozpuszczalnikiem.
2. Podczas chłodzenia polimeru ze stanu wiskoelastycznego poniżej temperatury zeszklenia należy oczekiwać, że
d. w temperaturze zeszklenia zmianie ulegnie temperaturowa funkcja rozszerzalności cieplnej polimeru.
c. w materiale dojdzie do skokowego zmniejszenia objętości swobodnej, zgodnie z przewidywaniami wynikającymi z koncepcji Flory’ego-Foxa i równania Doolitle’a.
c. oddziaływań polimer-rozpuszczalnik determinujących średnicę hydrodynamiczną kłębków tworzonych przez makrocząsteczki polimeru.
b. średnicy hydrodynamicznej i ułamka objętościowego kłębków polimerowych rozproszonych w roztworze, analogicznie jak w przypadku cząstek koloidalnych.
c. są niedefiniowalne, ponieważ współczynniki reaktywności można wyznaczyć tylko dla reakcji homopropagacji.
b. są zdefiniowane poprzez ilorazy stałych szybkości reakcji homopropagacji A i B oraz stałej szybkości kopropagacji prowadzącej do utworzenia połączeń AB w łańcuchu głównym kopolimeru.
a. umożliwiają określenie czasu niezbędnego do konwersji 90% mol (sumarycznie) mieszaniny monomerów A i B w kopolimer.
d. są najczęściej liczbami dodatnimi większymi od jedności. Wartości ujemne współczynników reaktywności świadczą, że kopolimer ma tendencje do depolimeryzacji i nie można go w prosty sposób zsyntezować
. linia na diagramie fazowym temperatura<->skład oddzielająca składniki przechodząca na swej długości przez górną i dolną krytyczną temperaturę rozpuszczalności (odpowiednio UCST i LCST)
d. linia na diagramie fazowym temperatura<->skład oddzielająca stabilny układ dwufazowy od stabilnego układu jednofazowego. W równaniu spinody wartość drugiej pochodnej entalpii swobodnej po składzie nie jest ściśle sprecyzowana.
a. linia na diagramie fazowym temperatura<->skład oddzielająca stabilny układ dwufazowy od obszaru metastabilnego. W równaniu spinody wartość drugiej pochodnej entalpii swobodnej po składzie wynosi zero.
b. linia na diagramie fazowym temperatura<->skład oddzielający stabilny układ jednofazowy od obszaru metastabilnego. W równaniu spinody wartość drugiej pochodnej entalpii swobodnej po składzie jest mniejsza od zera.
a. umożliwia oszacowanie wymiarowości wzrostu kryształów (krystalitów) na podstawie wykładnika potęgi do której podnosi się czas stanowiący argument równania.
d. pomiary lepkości serii roztworów polimeru o różnych stężeniach w jednym rozpuszczalniku o znanym parametrze rozpuszczalności i wyznaczenie granicznej liczby lepkościowej polimeru.
a. wyznaczenie i porównanie granicznych liczb lepkościowych polimeru w serii (najlepiej) homologicznych rozpuszczalników o różnym cieple parowania.
c. brak uporządkowania dalekiego zasięgu przy jednocześnie względnie stałej minimalnej odległości pomiędzy sąsiadującymi łańcuchami.
d. brak uporządkowania dalekiego zasięgu przy jednocześnie zmiennej i nieokreślonej minimalnej odległości pomiędzy sąsiadującymi łańcuchami.
a. zdolność do odkształceń wynikająca z faktu, że łańcuchy nie są „zablokowane” w domenach krystalicznych.
a. są w 90% przypadków regularne (często centrowane) bądź heksagonalne i najczęściej cechuje je wysoka symetria.
d. mają dość często geometrię rombową lub jednoskośną i na ogół odznaczają się niezbyt wysoką symetrią.
b. odznaczają się parametrami geometrycznymi, które można wyznaczyć na podstawie pomiarów dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego w monokryształach polimerów.
11. W modelu sieciowym mieszanin (roztworów) polimerowych zastosowanym przez Flory’ego i Hugginsa : (lub pytanie w modelu sieciowym stosowanym do uproszczonego opisu reakcji objętościowych mieszanin i roztworów polimerowych)
c. sieć jest trójwymiarowa, a wszystkie komórki sieci mają jednakową objętość niezależnie od budowy chemicznej polimeru i rozpuszczalnika lub pary polimerów rozpatrywanych w kontekście modelu.
d. sieć jest dwuwymiarowa, a komórki sieci mają jednakową powierzchnię niezależnie od budowy chemicznej polimeru i tak rozpuszczalnika lub pary polimerów rozpatrywanych w kontekście modelu.
a. sieć jest trójwymiarowa a komórki sieci mają różną objętość ściśle uwzględniając w ten sposób różnice budowy cząsteczek rozpuszczalnika i/lub segmentów polimeru rozpatrywanych w kontekście modelu.
b. sieć jest czterowymiarowa. Trójwymiarowe komórki sieci odpowiadają objętością segmentom polimeru i/lub cząsteczkom rozpuszczalnika, natomiast czwartym wymiarem jest czas umożliwiający odzwierciedlenie ruchu (makro)cząsteczek.
a. W polimeryzacji łańcuchowej stopień polimeryzacji jest proporcjonalny do stopnia konwersji monomeru.
b. W polimeryzacji stopniowej stopień polimeryzacji jest proporcjonalny do stopnia konwersji monomeru.
c. W polimeryzacji łańcuchowej stopień polimeryzacji jest zawsze większy niż w polimeryzacji stopniowej.
b. nie ma wpływu na temperaturę zeszklenia, ponieważ temperatura zeszklenia jest charakterystyczną (tabelaryczną) cechą polimeru i jest niezależna od stopnia polimeryzacji w zakresie N od zera do nieskończoności.
c. jest liniowo skorelowany z temperaturą zeszklenia polimeru w zakresie N od zera do nieskończoności, współczynnikiem proporcjonalności jest równowagowa temperatura zeszklenia.
a. ma zauważalny wpływ na temperaturę zeszklenia oligomerów i marginalny wpływ na temperaturę zeszklenia polimerów.
d. jest eksponencjalnie skorelowany z temperaturą zeszklenia oligomerów i liniowo z temperaturą zeszklenia polimerów.
b. zależy nieliniowo od temperatury – największą szybkość obserwuje się w temperaturze odpowiadającej połowie różnicy pomiędzy równowagową temperaturą zeszklenia a temperaturą topnienia polimeru.
d. zależy od temperatury – ze względu na najniższą wartość entalpii swobodnej wynikającej z przechłodzenia układu, największą szybkość krystalizacji obserwuje się tuż powyżej równowagowej temperatury zeszklenia.
c. zależy liniowo od temperatury – im niższa temperatura krystalizacji, tym większa szybkość krystalizacji.
d. jest wielkością umożliwiającą wyliczenie parametru rozpuszczalności na podstawie składu (ułamków objętościowych). Nie uwzględnia oddziaływań o charakterze specyficznym w rozpatrywanych układach.
a. jest czynnikiem wprowadzającym poprawkę na oddziaływania specyficzne w równaniach wiążących entalpię mieszania i entalpii swobodnej mieszania ze składem wyrażonym przez ułamki objętościowe.
c. jest relacją umożliwiającą określenie wpływu katalizatora na szybkość polimeryzacji w polierakcji stopniowej.
b. jest relacją matematyczną wiążącą szybkość polireakcji ze stopniem polimeryzacji w polimeryzacji stopniowej.
a. jest relacją stopnia przereagowania monomeru ze stopniem polimeryzacji w polimeryzacji stopniowej.
c. Ze względu na obecność sprzężonego układu wiązań podwójnych, długość konturowa poliacetylenu jest o rząd mniejsza niż polipropylenu i tym samym poliacetylen odznacza się mniejszą odległością końców łańcucha.
b. Długości konturowe łańcuchów są tego samego rzędu, a odległość końców łańcucha polipropylenu jest mniejsza, ze względu na mniejszą długość persystentą tego polimeru.
d. Długości persystentne obu polimerów są do siebie zbliżone, a odległość końców łańcucha w poliacetylenie jest mniejsza niż w polipropylenie.
c. bariery rotacji wynikającej m.in. ze struktury wiązań tworzących łańcuch główny i grup bocznych związanych z łańcuchem głównym.
b. obecności heteroatomów w łańcuchu głównym i rozkładu gęstości elektronowej w obrębie segmentów Kuhna opisujących makrocząsteczkę.
b. wyznaczona przy pomocy techniki małokątowej dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego (SAXS) opisuje ułamek objętościowy fazy krystalicznej, a za pomocą techniki szerokokątowej (WAXS) ułamek wagowy.
d. wyznaczona metodą dylatometryczną powinna zawsze być zbliżona do wartości wyznaczonej techniką jądrowego rezonansu magnetycznego.
a. jest niezależna od techniki którą została określona, ponieważ stopień krystaliczności polimeru wyznacza się dla układów znajdujących się w równowadze i jest inwariantną cechą materiału.
c. wyznaczona techniką mikrokalorymetrii skaningowej jest najdokładniejsza spośród wszystkich technik instrumentalnych.
a. są uznawane za klasy krystalitów polimerowych z tym ze istnieniu kryształów micelarych przeczą nowoczesne dowody eksperymentalne
b. to klasy kryształów powstające w wyniku przekształceń jednych w drugie podczas ogrzewania, bądź chłodzenia polimeru semikrystalicznego
b. regularne rozmieszczenie mezofazenów na długości makrocząsteczki, mały lub umiarkowany stopień polimeryzacji
d. stopień krystaliczności polimeru i parametry komórki elementarnej na podstawie analizy włókien polimerowych
a. w pytaniu zawarty jest błąd, ponieważ polimery sa materiałami amorficznymi i nie bada się ich rentgenograficznie
a. jest stałą charakterystyczną dla danego polimeru i stosuje się go jako czynnik korygujący krzywą wzorcową w chromatografii żelowo-cieczowej
c. wyznacza się eksperymentalnie, i ma takie znaczenie jako czynnik wykładniczy w statystycznym równaniu wyrażającym lepkościowo-średnią masę molową
a. regularność rozkładu wiązań podwójnych na długości makrocząsteczki, względna, powtarzalna konfiguracja triady i dwóch diad
d. spektroskopia jądrowego rezonansu magnetycznego, osmometria oraz rentgenowska defraktometria skaningowa
b. spektroskopia jądrowego rezonansu magnetycznego, rentgenografia dyfrakktometria skaningrowa oraz różnicowa kalorymetria skaningowa
a. chromatografia żelowa, rentgenografia dyfraktometria szerokokątowa oraz różnicowa kalorymetria skaningowa
30. pewne koncepcje związane z przejściem szklistym polimerów opierają się na istnieniu nadmiarowej objętości swobodnej”. Czym jest nadmiarowa objętość swobodna?
d. objętością niezajętą przez polimer wskutek dodatkowych oscylacji segmentalnych makrocząsteczek na ich gługości
c. dodatkową objętością niezajętą przez polimer wskutek większej swobody drgań grup końcowych w porównaniu z segmentami na długości łańcucha
b. kopolimer blokowy to kopolimer z którego otrzymuje się wielkie płyty stosowane do budowy bloków mieszkalnych
a. kopolimer blokowy to kopolimer otrzymany z monomerów odznaczających się współczynnikami reaktywności zaliczanymi do tego samego bloku
d. kopolimer blokowy to kopolimer na którego łańcuch główny składają się dwa odrębne fragmenty otrzymane z różnych monomerów
c. dotyczy morfologii- krystality są wielościenne, a kryształy to na ogół obiekty włókniste, bądź cylindryczne
33. Co jest przyczyną niskich ciśnień osmotycznych i współczynników dyfuzji makrocząsteczek w roztworach?
d. jest hipotetycznym, średnim promieniem bezwładnego obiegu fragmentów makrocząsteczki wokół jej środka masy
b. jest niezależną od technik którą ostała określona, ponieważ stopień krystaliczności polimeru wyznacza się dla układów znajdujących się w równowadze i jest inwariantną cechą meteriału
a. wyznaczona techniką mikrokalorymetrii skaningowej jest najdokładniejszą spośród wszystkich technik instrumentalnych
d. wyznaczona na podstawie pomiarów gęstości powinna zawsze być zbliżona do wartości wyznaczonej techniką jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR) i dwykrotnie większa od wartości
c. jest zależna od metody, którą została określona, ponieważ różne metody badawcze są czułe na różne cechy materiałów
d. stopnia polimeryzacji (N) i zdolności do tworzenia spątań wewnątrzcząsteczkowych. Nie zależy natomiast od temperatury
a. bariery rotacji wynikającej m.in. ze struktury wiązań tworzących łańcuch główny i grup bocznych związanych z łańcuchem głównym. Istotne jest, że bariera rotacji jest niezależna od temperatury
b. bariery rotacji wynikającej m.in. ze struktury wiązać tworzących łańcuch główny i grup bocznych związanych z łańcuchem głównym oraz temperatury
c. obectności heteroatomów w łańcuchu głównym i rozkładu gęstości elektronowej w obrębie segmentu Kuhna opisujących makrocząsteczkę
b. … obserwuje się, mniej więcej, w połowie zakresu pomiędzy temperaturą topnienia, a temperaturą zeszklenia, ponieważ wtedy osiąga się swoiste optimum przechłodzenia stopu i mobilności łańcuchów polimerowych tworzących
a. … obserwuje się tuż powyżej temperatury zeszklenia polimeru, ponieważ wówczas mamy do czynienia z najwyższymi wartościami przechłodzeń, zapewniających najmniejsze (ujemne) wartości entalpii swobodnej Gibbsa (∆G) stanowiącej termodynamiczną siłę sprawczą krystalizacji
d. … obserwuje się tuż poniżej temperatury topnienia , ponieważ wtedy makrocząsteczki wykazują najwyższą mobilność i szybciej wbudowują się do wzrastających kryształów
39. Dane są polietylen o dużej gęstości i poli(tereftalamid p-fenylenu)(kevlar) o tym samym stopniu polimeryzacji. Która z tych makrocząstek będzie odznaczała się MNIEJSZĄ odległością końców łańcucha i dlaczego?
c. odległości koców łańcuchów będą mniejsze w kevlarze, ze względu na obecność ograniczających swobodę rotacji układu aromatycznego i wiązania amidowego
d. HDPE, ponieważ długość meru etylenowego jest mniejsza niż długość meru tereftalanoamido p-fenylowego
a. odległości końców łańcucha będą w obu przypadkach zbliżone, ze względu na identyczne stopnie krystalizacji
b. HDPE, ponieważ długość persystentna HDPE jest znacząco mniejsza niż długość persystentna makrącząsteczki kevlar
40. Chromatografia żelowa (wykluczenia) jest metodą oznaczania masy molowej polimeru. Które z poniższych zdań odzwierciedla najlepiej istotę tej metody?
d. GPC jest metodą polegającą na wyznaczaniu masy molowej na podstawie porównania zarejestrowanej krzywej retencji z krzywą retencji polimeru kalibrującego
a. Ze względu na kłopotliwą konieczność rejestracji krzywych retencji, GPC jest metodą przestarzałą, której nie stosuje się obecnie w laboratoriach badawczych
b. GPC jest metodą bezwzorcową polegającą na spektroskopowej detekcji składu roztworu przepływającego przez kolumnę żelową w urządzeniu pomiarowym
a. mają rozmiary najczęściej nieprzekraczające kilkudziesięciu nanometrów i odznaczają się znacznym stopniem zdefektowania
d. mają rozmiary często przekraczające kilka mikronów i odznaczają się niewielkim stopniem zdefektowania
c. są najczęściej fibrylarne, rzadziej przybierają postać rombu. Zawierają dużą ilość defektów strukturalnych
b. często dają się wyodrębnić z litego materiału - wyodrębnione monokryształy stanowią materiał do badań rentgenostrukturalnych
43. W modelu sieciowym stosowanym do uproszczonego opisu relacji objętościowych mieszanin, roztworów i innych układów polimerowych...
b. ...sieć jest trójwymiarowa, a wszystkie komórki sieci mają jednakową objętość niezależnie od budowy chemicznej polimeru i rozpuszczalnika lub pary polimerów rozpatrywanych w kontekście modelu
c. ...sieć jest czterowymiarowa. Trójwymiarowe komórki sieci odpowiadają objętością segmentom polimeru i/lub cząsteczkom rozpuszczalnika, natomiast czwarty wymiar jest czas umożliwiający odzwierciedlenie dynamicznych właściwości cząsteczek lub makrocząsteczek
a. ...sieć jest dwuwymiarowa, a komórki sieci mają jednakową powierzchnię niezależnie od budowy chemicznej polimeru i rozpuszczalnika lub pary polimerów rozpatrywanych w kontekście modelu
a. jest możliwa wyłącznie w przypadku polimerów zawierających w łańcuchach równomiernie rozmieszczone centra chiralne
b. jest możliwa wyłącznie w przypadku polimerów, których mery obdarzone są niezerowym momentem dipolowym
b. umożliwia wyznaczenie wagowo-średniej masy molowej polimeru na podstawie pomiarów rozpraszania światła
c. umożliwia wyznaczenie liczbowo-średniej masy molowej polimeru na podstawie pomiarów dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego
a. umożliwia wyznaczenie rozrzutu mas molowych polimeru na podstawie pomiarów ciśnień osmotycznych przy różnych stężeniach
d. umożliwia wyznaczenie rozkładu współczynnika załamania światła w funkcji odległości od środka masy makrocząsteczki w roztworze
d. brak uporządkowania dalekiego zasięgu przy jednocześnie zmiennej i nieokreślonej minimalnej odległości pomiędzy sąsiadującymi łańcuchami
b. zdolność do odkształceń wynikająca z faktu, że łańcuchy nie są „zablokowane” w domenach krystalicznych
c. brak uporządkowania dalekiego zasięgu przy jednocześnie względnie stałej minimalnej odległości pomiędzy sąsiadującymi łańcuchami
a. jest niezależna od masy molowej polimeru i temperatury, zależy wyłącznie od bariery rotacji w łańcuchu głównym oraz działań pomiędzy polimerem, a rozpuszczalnikiem
c. zależy od stopnia polimeryzacji, bariery rotacji wokół wiązań tworzących główny łańcuch makrocząsteczki, oddziaływań pomiędzy polimerem, a rozpuszczalnikiem i temperatury
d. jest tożsamy z ciepłem parowania rozpuszczalnika; nie można go wyznaczyć dla polimerów liniowych i usieciowanych
b. jest pierwiastkiem z gęstości energii parowania polimeru; jest termodynamiczną miarą rozpuszczalności polimeru
c. jest pierwiastkiem z gęstości energii kohezji substancji; w pewnych warunkach umożliwia oszacowanie ciepła rozpuszczania
a. jest pierwiastkiem gęstości energii kohezji substancji; nadaje się dobrze do opisu układów spojonych oddziaływaniami specyficznymi
a. chromatografii żelowo-cieczowej, metody statycznego rozpraszania światła lub poprzez pomiary lepkości
c. wyznaczenie i porównanie granicznych liczb lepkościowych polimeru w serii jednorodnych rozpuszczalników o różnym cieple parowania
b. pomiary lepkości serii roztworów polimeru o różnych stężeniach w jednym rozpuszczalniku o znanym parametrze rozpuszczalności i wyznaczenie granicznej liczby lepkościowej polimeru
a. Parametr Hildebrandta jest eksperymentalnie niewyznaczalny - można go wyłącznie obliczyć z tzw. modelu Smalla
d. nie. Temperatura zeszklenia jest stałą charakterystyczną dla danego polimeru i absolutną miarą służącą do jego identyfikacji
c. tak. Temperatura zeszklenia jest liniową, monotoniczną funkcją stopnia polimeryzacji, bez wyraźnej wartości granicznej
a. tak. Temperatura zeszklenia rośnie do pewnego stopnia polimeryzacji, po przekroczeniu którego ustala się
c. to linia na diagramie układu dwufazowego oddzielająca zakres występowania układu dwufazowego od jednofazowego
b. to linia na diagramie fazowym oddzielająca zakres istnienia układu dwufazowego od metastabilnego zakresu współistnienia układów jedno- i dwufazowego
a. to linia wyznaczająca górną krytyczną temperaturę rozpuszczalności UCST (dolną krytyczną temperaturę rozpuszczalności - LCST - wyznacza binoda)
a. to miara sztywności makrocząsteczki; w makrocząsteczkach o znacznej sztywności długość persystentna dąży do zera
b. to miara sztywności makrocząsteczki równa iloczynowi kwadratu odległości końców łańcucha i stopnia polimeryzacji
64. Czy profil rozkładu mas molowych (w tym zwłaszcza jego symetria) wpływa na stopień polidyspersyjności?
c. nie. Jest to zresztą rozważanie teoretyczne, ponieważ nie można wyznaczyć profilu rozkładu masy molowej polimeru
b. ekstrapolowana do zera wartość liniowego zakresu stężeniowej funkcji lepkości roztworu wyrażonej w centypuazach
publicdomainpictures.net Quiz wiedzy Nauka - odpowiedzi na te 12 pytań powinien znać każdy Europejczyk
