Wybieranie: gegra

• Treści (np. ukształtowanie powierzchni, sieć wodna, rozmieszczenie miejscowości),
• Legenda (objaśnienia) (opis użytych sygnatur),
• Siatka kartograficzna (układ południków i równoleżników),
• Skala (informuje o stopniu pomniejszenia obrazu).

a) Liczbowa (np. 1:100 000),
b) Mianowana (np. 1cm-1km),
c) Podziałka liniowa.

odczytywanie z map wielkości i natężenia określonych zjawisk

Geograficzne Systemy Informacji. Komputerowe bazy danych zawierające informacje o rozmieszczeniu oraz cechach obiektów występujących na Ziemi.

• Metody ilościowe (np. metoda kartogramu),
• Metody jakościowe (np. metoda sygnaturowa).

1.Metoda izolinii – wykorzystuje izolinie- linie łączące na mapie punkty o jednakowej wartości przedstawionego zjawiska.
2.Metoda kartogramu – umożliwia przedstawienie natężenia danego zjawiska na określonym obszarze. Np. gęstość zaludnienia.
3.Metoda kartodiagramu – polega na umieszczaniu wykresów

a)Mapy topograficzne – przedstawiające niewielki fragmenty terenu, zazwyczaj w skalach większych niż 1: 200000. Niewielki obszar. Wiele szczegółowych informacji,
b)Mapy przeglądowe – obejmują rozległe obszary i są wykonane w skalach mniejszych niż 1:1 000000. Duży obszar. Mniej szczegółowych.

treść jest bardziej uogólniona

wykonywanie map, z których można odczytać występowanie określonych zjawisk, a także rozmieszczenie obiektów.

linie na mapach łączące punkty o tej samej wysokości nad poziomem morza.

Mapy ukształtowania Ziemi z odpowiednim zastosowaniem barw

przedstawia ogólną charakterystykę rzeźby terenu, zawiera mniej szczegółów niż topograficzna.

a)Mapy ogólnogeograficzne – prezentują środowisko geograficzne danego obszaru, państwa lub kontynentu. Ukształtowanie powierzchni, rzeki, jeziora, lodowce, granice państw, drogi i ważniejsze miasta.
b)Mapy tematyczne – dotyczą jednego lub kilku zjawisk. To np. mapy klimatyczne, geologiczne, turyst

1.Metoda sygnaturowa – polega na oznaczaniu na mapie występowania danego zjawiska lub obiektu za pomocą sygnatur.
2.Metoda powierzchniowa – do oznaczania wydzielonych na mapie powierzchni najczęściej wykorzystuje się barwy charakteryzujące tylko jedne zjawisko. Stosuje się ją do przedstawiania zjaw