Wybieranie: Antygona

król Teb, który przejął władzę po śmierci obu braci, synów Edypa, jako brat Jokasty. Sam uważa, że władza należy mu się z woli ludu, co nie jest prawdą. Król Kreon nie interesuje się jednak wolą ludu, tylko dąży do wzmacniania swojej pozycji. Król Kreon nie interesuje się jednak wolą ludu, tylko dąży do wzmacniania swojej pozycji.

syn króla Kreona i narzeczony Antygony. Próbuje przemówić ojcu do rozumu, ale bezskutecznie. Kreon uznaje jego ostrzeżenia za jawny sprzeciw i w ogóle nie przyjmuje żadnych argumentów. Hajmon nie może pogodzić się z wyrokiem na ukochanej i gdy odkrywa jej zwłoki w grocie, sam postanawia zakończyć życie, przebijając swoje ciało mieczem.

chór starców, który wprowadza na scenę kolejne postacie, stanowi głos doradczy i dyskretnie próbuje Kreonowi przemówić do rozsądku. Dzięki chórowi Ismena uchodzi z życiem, a Kreon ostatecznie decyduje się na pochówek Polinika. Chór podsumowuje także całość, puentując finał w ostatnich wersach dramatu tragedii.

nadworny wróżbita, który decyduje się przyjść do króla Kreona, aby powiedzieć mu o swoich wizjach. Przewiduje klęskę Kreona i mówi o braku zgody ludu Teb na decyzje związane z zakazem pochówku Polinika. Przepowiada także śmierć bliskich Kreona, ale władca nie daje wiary żadnej z jego przepowiedni i ignoruje je do końca.

jest siostrą Ismeny, Eteokla i Polinika, a jednocześnie córką Edypa, który pojął za żonę własną matkę. Nad rodziną Labdakidów ciąży klątwa. Stąd wszystkie nieszczęścia, które spotykają najpierw braci, którzy giną w walce ze sobą, a wreszcie śmierć Antygony. Antygona jest postacią tragiczną, która musi dokonać niezwykle trudnego wyboru.

żona króla Kreona. Pojawia się dopiero wraz z wieścią o śmierci Hajmona. Nie może znieść wiadomości o śmierci syna i błędnych decyzjach swojego męża, które doprowadzają do tragedii. Ostatecznie kończy swój żywot, popełniając samobójstwo i przeklinając przy tym Kreona, którego nazywa dzieciobójcą