Staram się opanować mdłości przed wejściem w kolejną pułapkę uprzedmiotowiającego systemu, mając nadzieję, że sińce pod oczami nie są aż tak widoczne.
Piszę posta na tumblrze/twitterze, mając nadzieję, że moi mutuals pomogą mi przetrwać dzień w nowym miejscu bez ataku paniki, ale biorę ze sobą Xanax na wszelki wypadek.
Siadam z boku, mając nadzieję, że nikt się do mnie nie odezwie, a jeśli już to zrobi, będzie to coś godnego uwagi.
Siadam w miejscu, gdzie ludzie nie będą na mnie zwracali uwagi. Jeśli lekcja jest ważna - uważam. Jeśli nie, przeglądam np. Classic Art Memes.
Siadam z tyłu, gdzie będę mógł/mogła spokojnie przeglądać tumblra i dzielić się swoimi przeżyciami, ewentualnie słuchać swojej uspokajającej muzyki.
Siadam z tyłu, rzucam plecak/torbę na ławkę i idę spać. Ewentualnie rozmawiam z ziomkami o planowanej raperskiej bitwie.
Siadam w środku, staram się za bardzo nie rzucać w oczy, ale wciąż bez problemu śledzić przebieg lekcji.
Staram się nawiązać przyjacielską, partnerską rozmowę z nauczycielem, żeby zrobić dobre wrażenie i pokazać reszcie, kto tu rządzi.
Szukam swoich znajomych, z którymi dzielę pasję i razem śmiejemy się z żartów sytuacyjnych, które rozumiemy tylko my, czytam kontempluję piękno świata.
Przeglądam swoje social networks, rzucam się na znajomych, słuchamy muzyki, jesteśmy głośni i pełni życia :D
Szukam swoich znajomych z maturalnej klasy, z którymi dyskutujemy o #wżtr, przyszłości szkoły i ważnych sprawach, do których plebs nie ma dostępu. Ewentualnie rozmawiam z dyrekcją o planowanych wydarzeniach.
Stoję przy parapecie, oglądając wolność niczym więzień zza krat, kontempluję estetykę budynku, przeglądam strony jak Classic Art Memes... czasem myślę o śmierci albo cierpię z bólu (fizycznego i egzystencjalnego).
Jestem zmęczony/a, chcę schować się w swoim safe space, ale często wychodzę jeszcze ze znajomymi na vege jedzenie :3
Jestem martwy/a w środku, ale cieszę się, że wreszcie mogę wrócić. Jednak już mi niedobrze na myśl o powrocie kolejnego dnia.
storage.needpix.com Psychotest Należysz do pokolenia PRL czy jesteś milenialsem? Odgadniemy to na podstawie 5 pytań!
