Warystory do nieliniowe rezystory połprzewodnikowe , którcyh rezytancja zależy od wartości napięcia i sa zaliczane do elementów symetrycznych czyli charakterystyka UI jest niezależna od biegunowości doprowadzanego napięcia
Warystory należą do grupy nieliniowych rezystorów półprzewodnikowych, których rezystancja zależy od wartości doprowadzonego napięcia oraz są zaliczane do elementów symetrycznych (tj. przebieg charakterystyki I-U jest niezależny od biegunowości doprowadzonego napięcia) Dalej
Zastosowania warystorów to: zabezpieczanie obwodów przed przepięciami do stabilizowania napięć w wyniku połączenie z innymi elementami pozwalają uzyskać określone przebiegi funkcyjne
Warystory mają różnorodne zastosowania, m.in.: służą do zabezpieczenia obwodów i urządzeń elektrycznych przed przepięciami (rys. 1.), stosowane są do stabilizacji napięć, w wyniku połączenia z innymi elementami pozwalają uzyskać określone przebiegi funkcyjne, które są wymagane np. w układach automatyki i techniki obliczeniowej. Dalej
K stała zależona od geometrii warystora, C – stała zależna od geometrii warystora, α - opisuje stopień nieliniowości warystora, B współczynnik nieliniowości warystora
K stała zależona od geometrii warystora, α - opisuje stopień nieliniowości warystora, B współczynnik nieliniowości warystora C – stała zależna od geometrii warystora Dalej
Podstawowym parametrem warystora jest napięcie charakterystyczne (Vnom) powyżej którego następuje gwałtowny spadek rezystancji warystora, co oznacza jednocześnie gwałtowny wzrost napięcia
fałsz Podstawowym parametrem warystora jest napięcie charakterystyczne (Vnom) powyżej którego następuje gwałtowny spadek rezystancji warystora, co oznacza jednocześnie gwałtowny wzrost PRĄDU Dalej
fałsz Napięcie charakterystyczne definiuje się jako napięcie, przy którym płynie określony prąd warystora np. o wartości 1 mA, 10 mA lub 1 A Dalej
Warystory wytwarza się z ceramiki której skład stanowi sproszkowanego węglika krzemu lub sproszkowanego tlenku metalu np. tlenek cynku materiał wiążący niewielkie domieszki
Warystory wytwarza się z ceramiki, której skład stanowi: sproszkowany węglik krzemu (SiC) lub sproszkowane tlenki metalu, np. tlenek cynku (ZnO), materiał wiążący, niewielkie ilości domieszki (np. tlenki bizmutu, kobaltu i magnezu). Dalej
Materiał wiążący (np. glina, polimery) ma za zadanie nadanie kształtu i zapewnienie wymaganej wytrzymałości mechanicznej warystora oraz zmniejszenie porowatości. Dalej
Elementy formowane są w procesie prasowania/wyciskania, daje się tam elektrody i potem masa jest wypalana a wysuszona masa jest następnie wypalana. Do operacji końcowych należy lakierowanie elementu w celu zabezpieczenia warystora przed czynnikami środowiskowymi (wilgocią)
E prasowania/wyciskania, wypalana. naniesienie elektrod i wyprowadzeń drutowych lakierowanie elementu w celu zabezpieczenia warystora przed czynnikami środowiskowymi Dalej
Warystor to element elektroniczny, który zmienia swoje oporność (czyli to, jak przewodzi prąd) w zależności od tego, jakie napięcie do niego podajemy. Dalej
Przy niskim napięciu prąd przepływa tylko przez te ziarna, które stykają się bezpośrednio. Ale gdy podajemy większe napięcie, prąd zaczyna przepływać przez te przerwy między ziarnami. Wyobraź sobie, że to trochę jak rzeka, która płynie przez kamienie. Jeśli woda jest niska, płynie tylko przez te miejsca, gdzie kamienie są bardzo blisko siebie. Ale jeśli podniesiemy poziom wody (większe napięcie), woda zaczyna przepływać przez większe przerwy między kamieniami. Dalej
Inna teoria mówi o tym, że na powierzchni tych ziaren pojawia się coś w rodzaju "złącza p-n" (to specyficzny element w elektronice), który zmienia sposób przewodzenia prądu w warystorze.
Według innej teorii, dotyczącej przede wszystkim warystorów wytworzonych z SiC, na granicy ziaren powstaje inwersja typu przewodnictwa i w związku z tym styki ziaren tworzą przeciwsobne połączenie złącz p-n oraz w miarę wzrostu pola elektrycznego warstwa tlenkowa pokrywająca krawędzie ziaren SiC jest przebijana Dalej
Metoda graficzna polega na wyznaczeniu prostej obciążenia (tzw. prostej pracy) i wykreśleniu jej na charakterystyce I-U elementu nieliniowego.
Korzystając z I prawa Kirchhoffa oraz prawa Ohma można wyznaczyć równanie prostej obciążenia (6) układu z rys. 6.:
Korzystając z II prawa Kirchhoffa oraz prawa Ohma można wyznaczyć równanie prostej obciążenia (6) układu z rys. 6.: DRUGIEGO NIE PIWERWSZEGO Dalej
depositphotos.com Uzupełnianie Litera C - tylko osoby, które grały w państwa-miasta, są w stanie odgadnąć te hasła!
