Z brakiem czynu na gruncie prawa karnego materialnego, a tym samym z brakiem przestępstwa mamy do czynienia gdy:
Na zasadach określonych w kodeksie wykroczeń odpowiada ten, kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu:
W dniu 20.05.2018r. Adam P. pozbawił wolności Annę J. W dniu 20.05.2018r. pokrzywdzona podjęła próbę ucieczki ale Adam P. uniemożliwił jej to. W dniu 30.05.2018 Adam P. wypuścił w/w na wolność. Czasem popełnienia przestępstwa z art. 189 KK pozbawienie wolności jest:
Sankcja przepisu - podlega karze pozbawienia wolności od 1 roku do lat 10 - wskazuje że sprawca dopuścił się czynu zabronionego
sprawca dopuścił się kilku przestępstw za które został skazany chociażby nieprawomocnym orzeczeniem sądu
Zgodnie z art. 2 § 1 Kodeksu wykroczeń, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia wykroczenia, stosuje się ustawę nową, chyba że ustawa dawna jest względniejsza dla sprawcy. Oznacza to, że sąd porównuje obie ustawy i wybiera tę, która jest korzystniejsza dla obwinionego. Dalej
Adam Nowak mając obowiązek opiekować się dzieckiem zaniechał podawania pokarmów w wyniku czego dziecko zmarło
Ewa Miś będąc dróżnikiem nie zamknęła przejazdu kolejowego ponieważ była związana i zamknięta w komórce
sprawca mając zamiar dokonania zabójstwa, oddał strzał z broni palnej do martwej już osoby, nie wiedząc już o tym że ona już nie żyje
Zgodnie z kodeksem karnym i jeżeli ustawa NIE stanowi inaczej najniższa liczba stawek dziennych grzywny wynosi
Możliwość pociągnięcia sędziego jako sprawcy przestępstwa do odpowiedzialności karnej, ale dopiero po uzyskaniu zgody uprawnionego organu oznacza, że posiada on immunitet
nie wie, że nie może dokonać przestępstwa, z uwagi na brak przedmiotu nadającego się do dokonania na nim zamierzonego czynu
Zasada jest, że od momentu ogłoszenia ustawy do czasu jej wejścia w życie musi upłynąć pewien czas pozwalający obywatelom na zapoznanie się z treścią ustawy. Ten okres czasu nazywany jest
Elementem normy prawnej, który wskazuje na sposób zachowania jakiego od adresata ustawodawca wymaga jest
Formami zjawiskowymi przestępstwa są współdziałanie kilku osób przy popełnieniu czynu zabronionego. W polskim prawie karnym wyróżnia się następujące formy zjawiskowe przestępstwa: Sprawstwo – popełnienie przestępstwa osobiście lub we współdziałaniu: sprawstwo pojedyncze – sprawca działa sam, współsprawstwo – przestępstwo popełnia wspólnie co najmniej dwóch sprawców (art. 18 § 1 Kodeksu karnego). Podżeganie – nakłanianie innej osoby do popełnienia przestępstwa (art. 18 § 2 KK). Pomocnictwo – udzielenie pomocy do popełnienia przestępstwa, np. dostarczenie narzędzi, informacji lub ułatwienie czynu w inny sposób (art. 18 § 3 KK). Dalej
może je popełnić tylko osoba charakteryzująca się określonymi cechami, opisanymi w znamionach ustawowych danego przestępstwa
każdy ze sprawców będzie miał orzeczony inny wymiar kary, nawet jeśli działali wspólnie i w porozumieniu
sprawca będzie miał prowadzone oddzielne postępowanie, nawet jeśli czynu dopuścił się wspólnie z innymi osobami
Przestępstwa indywidualne cechują się tym, że sprawcą może być tylko osoba posiadająca określoną cechę lub status, który wynika z opisu czynu zabronionego w ustawie. -Przestępstwa indywidualne właściwe – gdy określona cecha sprawcy decyduje o istnieniu przestępstwa, np. dezercja (art. 339 KK), którą może popełnić tylko żołnierz. -Przestępstwa indywidualne niewłaściwe – gdy cecha sprawcy wpływa jedynie na kwalifikację czynu, np. nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego (art. 231 KK) – gdyby ten sam czyn popełniła osoba prywatna, nie byłby kwalifikowany w ten sposób. Dalej
Osoba, która podżega do popełnienia wykroczenia, ponosi odpowiedzialność na takich samych zasadach jak jego sprawca. Zgodnie z art. 14 § 1 Kodeksu wykroczeń, za podżeganie i pomocnictwo w wykroczeniu grozi taka sama kara, jak za samo wykroczenie. Oznacza to, że jeśli ktoś nakłania inną osobę do popełnienia wykroczenia (np. namawia do nielegalnego przekroczenia ulicy, niszczenia mienia lub zakłócania porządku), to odpowiada na równi z tą osobą. Jednakże, jeśli wykroczenie nie zostało popełnione, podżegacz i pomocnik nie ponoszą odpowiedzialności, chyba że ustawa przewiduje inaczej (art. 14 § 2 KW). Dalej
Zachowanie się sprawcy przestępstwa to element strony przedmiotowej przestępstwa. Strona przedmiotowa obejmuje: Zachowanie sprawcy (czyn) – czyli działanie lub zaniechanie, które jest zakazane przez prawo. Skutek – jeśli przestępstwo ma charakter materialny (np. śmierć w przypadku zabójstwa). Związek przyczynowy – między zachowaniem sprawcy a skutkiem. Okoliczności modalne – np. czas, miejsce, sposób popełnienia czynu. Zachowanie sprawcy jest kluczowym elementem konstrukcji przestępstwa, ponieważ określa, czy doszło do realizacji znamion czynu zabronionego. Dalej
zarówno umyślnie jak i nieumyślnie, chyba że ustawa przewiduje odpowiedzialność tylko za wykroczenia nieumyślne
zarówno umyślnie jak i nieumyślnie, chyba że ustawa przewiduje odpowiedzialność tylko za wykroczenie umyślne
Zbrodnie można popełnić tylko umyślnie. Zgodnie z art. 7 § 2 Kodeksu karnego, zbrodnią jest przestępstwo: zagrożone karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 3 lata lub karą surowszą, które można popełnić jedynie umyślnie. Oznacza to, że nie istnieją zbrodnie nieumyślne – wszystkie zbrodnie wymagają świadomego zamiaru sprawcy (bezpośredniego lub ewentualnego). Dalej
Karami orzekanymi w sprawach o wykroczenia są: Zgodnie z art. 18 Kodeksu wykroczeń, sąd może wymierzyć następujące kary: Areszt – od 5 do 30 dni. Ograniczenie wolności – od 1 do 2 miesięcy. Grzywna – od 20 do 5000 zł (chyba że ustawa przewiduje inny zakres). Nagana – forma oficjalnego potępienia czynu. Dodatkowo, sąd może orzec środki karne, takie jak np. zakaz prowadzenia pojazdów, przepadek przedmiotów, obowiązek naprawienia szkody czy podanie wyroku do publicznej wiadomości. Dalej
Podjęcie działań niewspółmiernych czasowo (przed albo po zaistnieniu niebezpieczeństwa) przy stanie wyższej konieczności nosi nazwę:
Karalną formą stadialną wykroczenia jest usiłowanie, ale tylko wtedy, gdy przepis przewiduje za nie karę. Zgodnie z art. 11 § 2 Kodeksu wykroczeń, usiłowanie popełnienia wykroczenia jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. W przeciwieństwie do przestępstw, w których usiłowanie jest co do zasady karalne, w przypadku wykroczeń odpowiedzialność za usiłowanie zależy od konkretnego przepisu. 👉 Przykład: Usiłowanie kradzieży rzeczy o małej wartości może nie być karalne jako wykroczenie, jeśli dany przepis nie przewiduje sankcji za samą próbę dokonania czynu. Dalej
Czasami w treści aktu prawnego znajduje się swoisty rodzaj deklaracji ustawodawcy, tj. wskazanie podstawowych wartości danego aktu, celów które przyświecały ustawodawcy w procesie jego tworzenia ( np. w Konstytucji, Ustawie o postępowaniu w sprawach nieletnich.) Mowa o
W przypadku pozornego zbiegu przepisów ustawy często przepis szczególny wyłącza zastosowanie przepisu ogólnego. Takie rozwiązanie nosi nazwę reguły
Jan K. chcąc, aby Krzysztof K. dokonał kradzieży ze sklepu radia wartości 300 zł usilnie starał się go do tego nakłonić. Zachowanie Jana K. to
Sprawca wykroczenia kradzieży może ponieść odpowiedzialność karną na zasadach kodeksu wykroczeń, gdy ma skończone
Umowy międzynarodowe ratyfikowane za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie są ogłaszane w trybie wymaganym dla
Jan N. popełnił czyn zabroniony, za który zgodnie z obowiązującymi przepisami przewidziana jest kara od lat 2 do 12 pozbawienia wolności. Czyn ten jest
karą grzywny powyżej 54 0 stawek dziennych albo powyżej 5000 złotych, karą ograniczenia wolności przekraczającą rok albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.
grzywną powyżej 54 0 stawek dziennych albo powyżej 3000 złotych, karą ograniczenia wolności przekraczającą miesiąc albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.
karą grzywny powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 3 000 złotych, karą ograniczenia wolności przekraczającą miesiąc albo karą pozbawienia wolności przekraczającą rok.
grzywną powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 5000 złotych, karą ograniczenia wolności przekraczającą miesiąc albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.
nie ma zamiaru jego popełnienia, to jest nie chce go popełnić ale przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełni ć albo przewidując możliwość jego popełnienia, nie godzi się na to.
mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostr ożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu mógł przewidzieć.
nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
mając zamiar jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia t ego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał.
nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takie go czynu.
nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę.
nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.
Odpowiada za pomocnictwo kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności
dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.
niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego.
bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość wyższą od dobra ratowanego.
niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość wyższą od dobra ratowanego.
bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego.
W gospodarstwie rolnym dziecko obsługujące maszynę rolniczą odniosło poważne obrażenia. Ojciec dziecka nie ma samochodu, którym mógłby je odwieźć do odległego szpitala, a w tamtym miejscu telefon komórkowy nie ma zasięgu. Na podwórzu sąsiada znajduje się samochód, jednak właściciela nie ma w domu. Ojciec dziecka decyduje się skorzystać z samochodu sąsiada i w tym celu wybija szybę i odwozi dziecko do szpitala. Zachowanie ojca jest działaniem w ramach:
mundofox.s3.amazonaws.com Quiz wiedzy Co wiesz o sułtanie Sulejmanie ze "Wspaniałego stulecia"? (część druga - wiedza ogólna)
www.jutarnji.hr Quiz wiedzy Co wiesz o sułtanie Sulejmanie ze "Wspaniałego stulecia"? (część pierwsza)
bigstockphoto.com Quiz wiedzy Czy łatwo odgadniesz, w którym słowie jest zawarta podana nazwa? (część szósta)
