Sprawca, który przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, poza wyczerpaniem znamion przestępstwa określonego w art. 252 k.k., zawsze wyczerpuje równocześnie znamiona przestępstwa:
Art. 258 § 4 k.k. stanowi, że „Kto grupę albo związek mające na celu popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym zakłada lub taką grupą lub związkiem kieruje, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Biorąc pod uwagę zagrożenie karne oraz znamię podmiotu, czyn zabroniony określony w tym przepisie jest:
gdy dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie lub związku i ujawnił przed organem powołanym do ścigania przestępstw wszystkie istotne okoliczności popełnionego czynu a) gdy dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie lub związku i ujawnił przed organem powołanym do ścigania przestępstw wszystkie istotne okoliczności popełnionego czynu
Art. 258 § 1 k.k. stanowi, że „Kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”. Czyn zabroniony stypizowany w tym przepisie jest:
Prowadzenie samochodu na terenie zabudowanym z prędkością ponad dwa razy przekraczającą dopuszczalny limit, jazda z taką prędkością przez kolejne skrzyżowania na czerwonym świetle ze zmuszeniem innych uczestników ruchu do podejmowania manewrów obronnych i wręcz ratunkowych, czy też kierowanie samochodem po pasie ruchu dla pojazdów jadących w przeciwnym kierunku, a wszystko – na przestrzeni wielu kilometrów należy uznać za:
Art. 163 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać: (1) pożaru, (2) zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu, (3) eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych albo innego gwałtownego wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących,(4) gwałtownego wyzwolenia energii jądrowej lub wyzwolenia promieniowania jonizującego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Czyn zabroniony określony w tym przepisie jest występkiem:
Art. 252 § 1 k.k. stanowi, że „ Kto bierze lub przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3”. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem
Art. 177 § 1 k.k. stanowi, że „Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 spowodowanie średniego i lekkiego uszczerbku na zdrowiu § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Art. 173 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zagrażającą życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
W wypadku gdy sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru) było sposobem dokonania zabójstwa:
zachodzi pozorny zbieg przepisów, sprawca odpowie jedynie za sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru)
zachodzi rzeczywisty zbieg przepisów i czyn taki należy kwalifikować z art. 148 § 1 k.k. i art. 163 § 1 w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Warunkiem konstytutywnym bytu przestępstwa z art. 163 § 1 k.k. jest zagrożenie życiu lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach;
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie przynajmniej potencjalne
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
może ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
nie przesądza okres w niej udziału i liczba dokonanych w jej ramach przestępstw, a jedynie świadomość dokonania przestępstwa, choćby jednostkowego, w ramach takiej właśnie grupy
Zachowanie sprawcy, który na drodze publicznej prowadzi pojazd mechaniczny z prędkością wyższą niż dozwolona, z tego powodu traci panowanie nad pojazdem i nieumyślnie uderza w prawidłowo jadącego rowerzystę , który w wyniku tego czynu doznaje uszczerbku na czas powyżej 7 dni (art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.) należy zakwalifikować jako:
dwa przestępstwa: wypadek komunikacyjny (art. 177 § 1 k.k.) oraz nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.
wypadek komunikacyjny ze skutkiem w postaci tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu, tj. art. 177 § 1 k.k.
jedno przestępstwo kwalifikowane kumulatywnie z przepisów: art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k
