Art. 252 § 1 k.k. stanowi, że „ Kto bierze lub przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3”. Głównym przedmiotem ochrony tego przepisu jest:
gwarancja prawidłowego działania organów państwowych, samorządowych lub innych wymienionych w tym przepisie
gwarancja prawidłowego działania organów państwowych, samorządowych lub innych wymienionych w tym przepisie oraz zdrowie człowieka
W przypadku uprowadzenia zakładnika i żądania zapłaty okupu, czy to od osoby uprowadzonej, czy też innej - sprawca powinien odpowiadać za przestępstwo:
nie przesądza okres w niej udziału i liczba dokonanych w jej ramach przestępstw, a jedynie świadomość dokonania przestępstwa, choćby jednostkowego, w ramach takiej właśnie grupy
Warunkiem konstytutywnym bytu przestępstwa z art. 163 § 1 k.k. jest zagrożenie życiu lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach;
może ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie przynajmniej potencjalne
W art. 177 § 1 k.k. ustawodawca określił okoliczności modalne czynu zabronionego. Uwzględniając treść przepisu (Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 spowodowanie średniego i lekkiego uszczerbku na zdrowiu § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3) są to okoliczności modalne:
W wypadku gdy sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru) było sposobem dokonania zabójstwa:
zachodzi rzeczywisty zbieg przepisów i czyn taki należy kwalifikować z art. 148 § 1 k.k. i art. 163 § 1 w zw. z art. 11 § 2 k.k.
zachodzi pozorny zbieg przepisów, sprawca odpowie jedynie za sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru)
Art. 178a § 1 k.k. stanowi, że „Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Wśród znamion strony przedmiotowej znalazły się w nim okoliczności modalne:
Zachowanie sprawcy, który na drodze publicznej prowadzi pojazd mechaniczny z prędkością wyższą niż dozwolona, z tego powodu traci panowanie nad pojazdem i nieumyślnie uderza w prawidłowo jadącego rowerzystę , który w wyniku tego czynu doznaje uszczerbku na czas powyżej 7 dni (art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.) należy zakwalifikować jako:
jedno przestępstwo kwalifikowane kumulatywnie z przepisów: art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
wypadek komunikacyjny ze skutkiem w postaci tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu, tj. art. 177 § 1 k.k.
dwa przestępstwa: wypadek komunikacyjny (art. 177 § 1 k.k.) oraz nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.
nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k
Art. 173 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zagrażającą życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Czyn zabroniony określony w tym przepisie jest:
Art. 163 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać: (1) pożaru, (2) zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu, (3) eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych albo innego gwałtownego wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących,(4) gwałtownego wyzwolenia energii jądrowej lub wyzwolenia promieniowania jonizującego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Sprawca, który przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, poza wyczerpaniem znamion przestępstwa określonego w art. 252 k.k., zawsze wyczerpuje równocześnie znamiona przestępstwa:
Art. 258 § 4 k.k. stanowi, że „Kto grupę albo związek mające na celu popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym zakłada lub taką grupą lub związkiem kieruje, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Biorąc pod uwagę zagrożenie karne oraz znamię podmiotu, czyn zabroniony określony w tym przepisie jest:
gdy dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie lub związku i ujawnił przed organem powołanym do ścigania przestępstw wszystkie istotne okoliczności popełnionego czynu
W art. 163 § 3 k.k. stypizowany został typ kwalifikowany przestępstwa przez następstwo. Przepis ten stanowi, że „Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Biorąc pod uwagę stronę podmiotową czynu zabronionego, jest to przestępstwo:
