Zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dyrektywa dotycząca kwestii podatkowych:
wiąże co do celu (rezultatu) każde państwo członkowskie, do którego została skierowana, przy czym wybór środków i form jej realizacji pozostawia się władzom krajowym,
wiąże co do celu (rezultatu) wszystkie Państwa Członkowskie, przy czym wybór środków i form jej realizacji pozostawia się władzom krajowym,
wiąże co do celu (rezultatu) wszystkie Państwa Członkowskie, a władze krajowe mają obowiązek implementacji postanowień dyrektywy w terminie 6 miesięcy od jej przyjęcia.
Sąd Państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zgodnie z art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, może wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości UE (TS UE) z wnioskiem o wydanie rozstrzygnięcia prejudycjalnego i dokonanie wykładni przepisu prawa wspólnotowego, przy czym:
sąd krajowy ma prawo wystąpienia do TS UE jeżeli stwierdzi, iż rozstrzygnięcie prejudycjalne jest niezbędne do wydania wyroku, pod warunkiem jednak, że strony sporu wyrażą na to zgodę,
sąd krajowy ma zawsze obowiązek wystąpienia do TS UE, gdy strona sporu stwierdzi, że przepis prawa krajowego jest niezgodny z prawem wspólnotowym
sąd krajowy ma prawo wystąpienia do TS UE jeżeli stwierdzi, że rozstrzygnięcie prejudycjalne jest niezbędne do wydania wyroku.
podatnicy zawsze mogą powoływać się bezpośrednio na postanowienia dyrektyw, gdyż dyrektywy stanowią składnik polskiego systemu prawnego.
podatnicy mogą powoływać się na postanowienia dyrektyw, jeżeli przepisy krajowe są sprzeczne z postanowieniami dyrektyw
podatnicy mogą powoływać się na postanowienia rozporządzeń jedynie, gdy przepisy krajowe są sprzeczne z postanowieniami rozporządzeń,
Komentarz do Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, w przypadku prowadzenia sporów przed sądami Państw członkowskich Unii Europejskiej powinien być traktowany następująco:
Komentarz nie stanowi obowiązującego źródła prawa, sąd uwzględnia Komentarz przy interpretacji Konwencji, o ile zażąda tego strona sporu.
Komentarz nie stanowi obowiązującego źródła prawa, jednak Komentarz powinien być uwzględniany przy interpretacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania opartych na Modelowej Konwencji OECD,
W rozumieniu Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku uznaje się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie:
jeżeli przedsiębiorstwo podejmuje w Umawiającym się Państwie czynności za pośrednictwem maklera albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem, że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności
jeżeli w imieniu przedsiębiorstwa działa agent zależny ekonomicznie i prawnie, który na podstawie posiadanego pełnomocnictwa zawiera umowy w Umawiającym się Państwie,
zawsze, gdy spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie,
placówka, która służy wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa
Metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, określana metodą wyłączenia (zwolnienia) występuje w następujących dwóch formach:
Stosowana w polskim prawie podatkowym metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, określana mianem „wyłączenia z progresją”, polega na tym, że:
w państwie rezydencji, nie uwzględnia się w ogóle dochodu osiągniętego w drugim państwie, lecz stosuje się stawkę progresywną określoną jedynie dla dochodu uzyskanego w państwie rezydencji,
dochód osiągnięty w drugim państwie (państwie źródła) jest wyłączony z opodatkowania w państwie rezydencji, ale stawkę podatku od dochodu uzyskanego w państwie rezydencji ustala się biorąc pod uwagę cały dochód (łącznie z dochodem uzyskanym w drugim państwie),
w państwie rezydencji podatek obliczany jest według stawki progresywnej właściwą dla całego dochodu (łącznie z dochodem osiągniętym w drugim państwie), a od kwoty tak obliczonego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą.
Stosowana w polskim prawie podatkowym metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, określana mianem „zaliczenia” („kredytu podatkowego”, ,,kredytu zwykłego”, „zaliczenia zwykłego”), polega na:
odliczeniu od podatku płaconego w Polsce całej kwoty podatku zapłaconego za granicą ( w państwie źródła),
odliczeniu podatku zapłaconego za granicą, jednakże tylko do wysokości kwoty podatku, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.
Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawarte przez Polskę odnośnie opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego położonego w drugim umawiającym się Państwie, co do zasady:
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, przy czym zawsze wyłączony jest dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego.
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, a ,,majątek nieruchomy” określany jest zgodnie z prawem Państwa, na którego terytorium jest położony,
dopuszczają opodatkowanie dochodu w tym drugim państwie, przy czym zawsze wyłączony jest dochód z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa,
Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawarte przez Polskę, co do zasady dopuszczają opodatkowanie dywidend:
jedynie w państwie, w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba uprawniona do otrzymania dywidendy
zarówno w państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, jak i w państwie, w którym ma miejsce zamieszkania lub siedzibę osoba uprawniona do otrzymania dywidendy,
Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę na terytorium Polski wspólnikowi posiadającemu siedzibę w innym Państwie członkowskim Unii Europejskiej lub należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego będą:
zwolnione jeżeli zagraniczny udziałowiec, będący spółką inną niż spółka osobowa, m.in. bezpośrednio posiada lub będzie posiadać przez minimum 2 lata co najmniej 10% kapitału zakładowego polskiej spółki,
W rozumieniu Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (art. 9), w przypadku gdy jedno z umawiających się Państw kontrolując transakcję między podmiotami powiązanymi dokonało korekty (pierwotnej) ceny transferowej, drugie z umawiających się Państw:
jest zobowiązane do dokonania korekty (drugostronnej) dochodu w każdym przypadku, gdy w wyniku korekty pierwotnej nastąpiło podwójne opodatkowanie dochodu,
jest zawsze zobowiązane do dokonania korekty (drugostronnej) dochodu, o ile nie postanowiono inaczej w ratyfikowanej przez te Państwa umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania,
jest zobowiązane do dokonania korekty (drugostronnej) dochodu, jeżeli uzna, że korekta pierwotna jest uzasadniona
Modelowa Konwencja OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, odnośnie opodatkowania zysków z przeniesienia własności akcji lub udziałów w spółkach, co do zasady dopuszcza opodatkowanie:
Jeżeli wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania prowadzonej na podstawie ratyfikowanej przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ma wpływ na treść decyzji wydanej przez polski organ podatkowy, to zgodnie z ordynacją podatkową ma to następujący skutek:
wznawia się postępowanie, jedynie gdy decyzja ostateczna została zaskarżona do sądu administracyjnego
polski organ podatkowy umarza decyzję, a podatnik zobowiązany jest wykonać ustalenia określone w wyniku procedury wzajemnego porozumiewania.
Wszczęcie i prowadzenie postępowań na podstawie Konwencji nr 90/436/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (tzw. Konwencji Arbitrażowej), co do zasady:
jest niezależne od równoległego prowadzenia postępowania administracyjnego lub sądowego zgodnie z prawem krajowym, jak również niezależne od prowadzenia postępowania w ramach procedury wzajemnego porozumiewania się określonej w Konwencji Modelowej OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (art. 25 ust. 1 i 2),
skutkuje obligatoryjnym zawieszeniem postępowania administracyjnego lub sądowego prowadzonego zgodnie z prawem krajowym
może zostać wszczęte po zakończeniu postępowania prowadzonego w trybie procedury wzajemnego porozumiewania się określonej w Konwencji Modelowej OECD (art. 25 ust. 1 i 2),
Dyrektywa 2005/19/WE z dnia 17 lutego 2005 r., zmieniająca Dyrektywę 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów (tzw. Dyrektywa o Fuzjach) dotyczy:
przeniesienia statutowej siedziby zarówno spółki europejskiej (SE), jak i spółdzielni europejskiej (SCE).
przeniesienia statutowej siedziby spółki europejskiej (SE), natomiast nie dotyczy spółdzielni europejskiej (SCE),
przeniesienia statutowej siedziby spółdzielni europejskiej (SCE), natomiast nie dotyczy spółki europejskiej (SE),
Na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE „środki transportu” oznaczają następujące środki transportu, przeznaczone do przewozu osób lub towarów:
lądowe pojazdy silnikowe, o pojemności silnika przekraczającej 48 centymetrów sześciennych lub których moc przekracza 7,2 kilowata,
lądowe pojazdy silnikowe, o pojemności silnika przekraczającej 48 centymetrów sześciennych lub których dopuszczalna masa całkowita przekracza 3,5 tony.
lądowe pojazdy silnikowe, o pojemności silnika przekraczającej 48 centymetrów sześciennych lub których długość przekracza 3,5 metra,
Regulacje Dyrektywy VAT 2006/112/WE nie mają zastosowania do następującego obszaru celnego Wspólnoty:
Zgodnie z postanowieniami Dyrektywy VAT 2006/112/WE, Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapewnić, że transakcje mające początek w Księstwie Monako lub przeznaczone dla Księstwa Monako są uznawane za transakcje mające początek lub przeznaczone dla:
W drodze odstępstwa od reguły, za miejsce dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz z państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów, uznaje się miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, gdy nie są spełnione znamiona wewnątrzwspónotowej dostawy towarów, a całkowita wartość, z wyłączeniem VAT, takich dostaw w tym państwie członkowskim nie przekracza kwoty 100 000 EURO lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej w danym roku kalendarzowym. Państwo członkowskie, na którego terytorium znajdują się towary w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu do nabywcy, jeżeli to państwo członkowskie obawia się, że próg 100 000 euro może prowadzić do poważnych zakłóceń konkurencji, może ograniczyć ten próg do kwoty:
stawkę, która ma zastosowanie do dostaw takich samych towarów na terytorium państwa członkowskiego, z możliwością zastosowania stawki specjalnej,
Okres rozliczeniowy dla deklaracji VAT ustalany przez każde z państw członkowskich, zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE , wynosi jeden, dwa lub trzy miesiące. Państwa członkowskie:
Papierosy w UE podlegają podatkowi akcyzowemu, zgodnie z Dyrektywą 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r.:
proporcjonalnemu obliczonemu według maksymalnej ceny sprzedaży detalicznej, włączając opłaty celne, a także specyficznemu podatkowi akcyzowemu obliczonemu na jednostkę produktu,
liczonemu na jednostkę produktu – 1 sztukę, przy znormalizowanych w całej Wspólnocie rozmiarach papierosów.
Banderolowanie olejów napędowych i nafty (towary akcyzowe) - zgodnie z Dyrektywą 95/60/WE z dnia 27 l listopada 1995 r. - wprowadzane jest w formie:
połączenia domieszek chemicznych, które są dodawane pod nadzorem skarbowym przed wprowadzeniem na rynek tych towarów.
Gdy zagraniczny podmiot, na rzecz którego wypłacane są dywidendy, prowadzi w danym państwie, z którego pochodzą dywidendy, działalność gospodarczą poprzez tzw. zakład, a udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu, to:
nie ma to wpływu na opodatkowanie dywidend – są one opodatkowane tak samo, jak w sytuacji gdyby takiego zakładu nie było – pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania,
Gdy zagraniczny podmiot, na rzecz którego wypłacane są odsetki, prowadzi w danym państwie, z którego pochodzą odsetki, działalność gospodarczą poprzez tzw. zakład, a wierzytelność, z tytułu której Płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu, a z danym państwem zawarta jest umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to:
nie ma to wpływu na opodatkowanie odsetek – są one opodatkowane tak samo, jak w sytuacji gdyby takiego zakładu nie było – pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania,
Gdy zagraniczny podatnik naruszy warunki zwolnienia dywidend od opodatkowania w „państwie źródła” zgodnie z Dyrektywą 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych Państw Członkowskich, a z danym państwem zawarta jest umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to:
od całej kwoty dywidend pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według pełnej stawki 19% oraz nalicza się odsetki za zwłokę.
od całej kwoty dywidend pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według pełnej stawki 19%, lecz nie nalicza się odsetek za zwłokę,
od całej kwoty dywidend pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz nalicza się odsetki za zwłokę od podatku obliczonego według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania,
Gdy zagraniczny podatnik naruszy warunki zastosowania zwolnienia od opodatkowania odsetek w „państwie źródła” zgodnie z Dyrektywą 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. dot. wspólnego systemu podatkowego w odniesieniu do odsetek i należności licencyjnych pomiędzy powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich, a z danym państwem zawarta jest umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to:
od całej kwoty odsetek pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według stawki 19%, lecz nie nalicza się odsetek za zwłokę.
od całej kwoty odsetek pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według pełnej stawki 20% oraz nalicza się odsetki za zwłokę,
od całej kwoty odsetek pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz nalicza się odsetki za zwłokę od podatku obliczonego według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania,
Gdy zagraniczny podatnik naruszy warunki zastosowania zwolnienia od opodatkowania należności licencyjnych w „państwie źródła” zgodnie z Dyrektywą 2003/49/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. dot. wspólnego systemu podatkowego w odniesieniu do odsetek i należności licencyjnych pomiędzy powiązanymi spółkami różnych państw członkowskich, a z danym państwem zawarta jest umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to:
od całej kwoty należności licencyjnych pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według pełnej stawki 19% oraz nalicza się odsetki za zwłokę
od całej kwoty należności licencyjnych pobierany jest zawsze pełny podatek obliczony według stawki 20%, lecz nie nalicza się odsetek za zwłokę,
od całej kwoty należności licencyjnych pobierany jest podatek według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, oraz nalicza się odsetki za zwłokę od podatku obliczonego według obniżonej stawki, zgodnie z obowiązującą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Szczególna regulacja dotycząca zysków z tytułu zbycia akcji (udziałów) tzw. spółek nieruchomościowych w typowych umowach w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, zawartych przez Polskę, polega na tym, że:
jeżeli majątek spółki, której akcje (udziały ) są zbywane, stanowią w co najmniej 25% nieruchomości lub prawa do nieruchomości – to dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki będzie opodatkowany zarówno w państwie położenia nieruchomości, jak i w państwie, gdzie ma siedzibę lub miejsce zamieszkania zbywający, w proporcji 50:50.
jeżeli majątek spółki, której akcje (udziały ) są zbywane, stanowią w większości nieruchomości lub prawa do nieruchomości – to dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki może być opodatkowany zarówno w państwie położenia nieruchomości, jak i w państwie, gdzie ma siedzibę lub miejsce zamieszkania zbywający,
jeżeli spółka, której akcje (udziały ) są zbywane, posiada nieruchomość lub prawo do nieruchomości – to cały dochód z tytułu zbycia akcji lub udziałów takiej spółki jest opodatkowany wyłącznie w państwie położenia nieruchomości,
Jeżeli przedsiębiorstwo z państwa A posiada tzw. zakład na terytorium państwa B, to zgodnie z typową umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza to, że zawsze:
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest opodatkowany w państwie A, ale tylko w takim zakresie, w jakim powstał w państwie A, a z kolei w państwie B tylko w takim zakresie, w jakim powstał w państwie B.
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest w całości opodatkowany w państwie A, a w państwie B, tylko w takim zakresie, w jakim można go przyporządkować zakładowi położonemu na terytorium państwa B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tego przedsiębiorstwa z państwa A jest w całości opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
Jeżeli osoba z państwa A (mająca tam miejsce stałego zamieszkania) została oddelegowana do pracy na terytorium państwa B, przebywa tam przez okres 5 miesięcy, ale nie otrzymuje tam żadnego wynagrodzenie za pracę (całość jej wynagrodzenia pokrywa pracodawca w państwie A, który nie posiada w państwie B tzw. zakładu), to zgodnie z typową umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza to, że zawsze:
dochód tej osoby jest w całości opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tej osoby jest opodatkowany w państwie A, a w państwie B tylko w takim zakresie, w jakim został uzyskany w państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
Jeżeli osoba z państwa A (mająca tam miejsce stałego zamieszkania) sprzedała pakiet akcji spółki z siedzibą na terytorium państwa B, w której więcej niż 50% składników majątkowych stanowi budynek biurowy położony w państwie B, to zgodnie z typową umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oznacza to, że zawsze:
dochód tej osoby uzyskany ze sprzedaży akcji może być opodatkowany zarówno w państwie A, jak i w państwie B i należy zastosować odpowiednie postanowienia o metodzie unikania podwójnego opodatkowania,
dochód tej osoby uzyskany ze sprzedaży akcji jest opodatkowany tylko w państwie B, gdyż tam jest położona nieruchomość (budynek biurowy), stanowiący jedyny składnik majątkowy spółki, której akcje zostały sprzedane.
Podatnik, osoba fizyczna podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie A, uzyskała na terytorium państwa A dochód w kwocie 10 000, a na terytorium państwa B dochód w kwocie 20 000 i zapłaciła tam podatek. Stawka podatku w państwie A wynosi 10%, a w państwie B wynosi 20%. Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania zwaną zaliczeniem proporcjonalnym, oznacza to, że w rozliczeniu podatkowym za dany rok, w państwie A podatnik uzyska zaliczenie :
