Nowy naczelnik Wydziału kryminalnego po objęciu stanowiska uznał, że jego powinnością jest być dobrym kolegą dla swoich podwładnych, jednak nie przekładało się to na relacje z podwładnymi, gdyż tak naprawdę nie dążył do współpracy z nimi, nie interesowało go, co podwładni myślą o jego poleceniach. Naczelnik przyjął styl kierowania określany stylem:
W trakcie oceny podwładnego przełożony używa zwrotów „pan to zawsze...”, „jest pan największym problemem...” w kontekście jego zaangażowania w pracę i życie zespołu. W odniesieniu do konstruowania oceny, takie zachowanie jest:
Wiedza, którą posiada kierownik w zakresie metod, procesów oraz technik niezbędnych do realizowania specjalistycznych czynności to umiejętność
Kierownik, który ustala znikomy wysiłek w realizację niezbędnych zadań, wystarczający mu tylko do utrzymania stanowiska, którego nie interesują ani ludzie ani zadania przejawia styl:
Technika motywowania pracowników, która skupia się na umożliwieniu im współdziałania w podejmowaniu decyzji, co ma prowadzić do większego zaangażowania i odpowiedzialności za jej wykonanie, to:
Policjanci rewiru dzielnicowych bez większego problemu wykonują polecenia swojego nowego kierownika, gdyż uważają go za osobę posiadającą dużą wiedzę i profesjonalnie podchodzącą do swoich zadań. Wpływ kierownika na podwładnych opiera się na:
Zdolności menedżera do prawidłowego rozpoznania i zdefiniowania problemów i możliwości, a następnie do wybrania właściwego trybu działania w celu rozwiązywania problemów i wykorzystywania możliwości to:
Dowódca oddziału prewencji Policji określa częstotliwość i formy nadzoru nad wykonywaniem zadań przez poszczególnych policjantów m.in. w zależności od:
Analizę stanu bezpieczeństwa i porządku na potrzeby dyslokacji służby patrolowej należy sporządzać nie rzadziej niż raz:
W szyku MAH (motocyklowa asysta honorowa) podczas asysty dla osoby posiadającej status głowy państwa, motocykliści ustawiają się w następujący sposób:
dowódca MAH porusza się jako ostatni z lewej strony tak, by mógł nadzorować pozostałych motocyklistów jadących w szyku.
Parzyste numery zaczynający od nr 2 poruszają się po lewej stronie kolumny pojazdów, a nieparzyste z prawej,
dowódca MAH porusza się jako ostatni z prawej strony tak, by mógł nadzorować poruszających się w szyku,
Plan eskorty policyjnej przebiegającej przez obszar więcej niż jednego województwa opracowuje się na polecenie:
Identyfikacja trudności w realizacji działań porządkowych w celu podejmowania działań zapobiegawczych
Funkcjonariusz Policji odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na nienaruszalność granicy państwowej zastosował wobec sprawcy siłę fizyczną w postaci technik obezwładniających, a następnie unieruchomił mu ręce pasem obezwładniającym. Jego działanie było:
Nieprawidłowe, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami policjant w celu odparcia zamachu na nienaruszalność granicy państwowej nie może użyć siły fizycznej.
Nieprawidłowe, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami policjant w celu odparcia zamachu na nienaruszalność granicy państwowej nie może używać pasa obezwładniającego
Prawidłowe, ponieważ zgodnie z procedurą w pierwszej kolejności zawsze stosuje się siłę fizyczną, a następnie m.in. pas obezwładniający
Prawidłowe, ponieważ w tej sytuacji zgodnie z obowiązującym przepisem po zastosowaniu siły fizycznej można założyć sprawcy pas obezwładniający.
Z wnioskiem o przydział broni palnej indywidualnej dla policjantów pełniących służbę w komisariacie specjalistycznym Policji występuje:
W celu zapobieżenia ucieczce osoby ujętej, doprowadzanej, konwojowanej lub osoby pozbawionej wolności, policjant może użyć prewencyjnie środków przymusu bezpośredniego w postaci siły fizycznej, stosując techniki
Środka przymusu bezpośredniego w postaci przedmiotu przeznaczonego do obezwładnienia osób za pomocą energii elektrycznej policjant może użyć w przypadku
przeciwdziałania czynnościom zmierzającym bezpośrednio do zamachu na życie, zdrowie lub wolność policjanta lub innej osoby.
Rozmowę dyscyplinującą określoną w rozdziale dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej i kar policjanta można przeprowadzić w terminie:
w 30 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego.
osobę pozostającą w szczególnie bliskim stosunku osobistym z oskarżonym, jeżeli osoba taka wnosi o zwolnienie.
świadka, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem.
Wniosek o przedłużenie okresu śledztwa na czas powyżej roku składa się właściwemu prokuratorowi nadrzędnemu nie później niż na
Podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego Grzegorz G. zachowuje się w taki sposób, że policjantowi prowadzącemu czynność nasuwa się uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. Kontynuowanie przesłuchania mogłoby skutkować możliwością podniesienia uzasadnionego zarzutu naruszenia praw podejrzanego. W tej sytuacji policjant przerywa przesłuchanie sporządzając
zapis w protokole o przyczynie przerwania czynności oraz informuje prokuratora o powołaniu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
notatkę urzędową, a akta sprawy przekazuje prokuratorowi wnosząc o powołanie dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
notatkę urzędową opisującą sytuację oraz postanowienie o powołaniu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
zapis w protokole o przyczynie przerwania czynności i przekazuje akta sprawy prokuratorowi wnosząc o powołanie dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
Przesłuchanie osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie jest
obowiązkowe do czasu, aż przy składaniu wniosku o dobrowolne poddanie się karze osoba ta musi być przesłuchana
Policjant prowadzi dochodzenie wszczęte na podstawie pisemnego polecenia prokuratora. Po 3 miesiącach od wszczęcia referent zwrócił się do prokuratora o przedłużenie dochodzenia na czas dalszy oznaczony. Policjant postąpił
prawidłowo, gdy dochodzenie powinno być ukończone w ciągu miesiąca, a prokurator może ten okres przedłużyć na czas dalszy oznaczony.
nieprawidłowo, gdyż dochodzenie od początku pozostaje pod nadzorem prokuratora należy ukończyć w ciągu 3 miesięcy lub wystąpić o przedłużenie czasu jego trwania.
nieprawidłowo, gdyż dochodzenie powinno być ukończone w ciągu 2 miesięcy, a prokurator może ten okres przedłużyć do 3 miesięcy.
Jeżeli zachodzi potrzeba stosowania tymczasowego aresztowania po wydaniu pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji, każdorazowe jego przedłużenie może następować na okres nie dłuższy niż
