quiz funkcje emocji

Averill analizował emocje jako złożone reakcje, których konsekwencje można podzielić na: zamierzone vs. niezamierzone, krótko- vs. długofalowe, szczególne vs. typowe, indywidualne vs. grupowe. To podejście pozwala ocenić funkcjonalność emocji w danym kontekście.

Dalej

Frijda wyróżnia funkcje: informacyjną, motywacyjną, kontemplacyjną i społeczną. Heurystyczna (czyli skrótowa ocena sytuacji) to określenie bliższe Levensonowi i przetwarzaniu poznawczemu, ale nie pojawia się wprost u Frijdy.

Dalej

Gerald Clore wyróżnił funkcję interpersonalną emocji – emocje przekazują sygnały społeczne, np. poprzez mimikę, ton głosu, gesty. Dzięki nim inni wiedzą, co czujemy i jakie mamy intencje.

Dalej

Levenson opisał funkcje intrapersonalne emocji, w tym koordynację systemów reagowania (emocja → ciało + zachowanie + poznanie), zmianę hierarchii reakcji oraz wsparcie fizjologiczne (np. napięcie mięśni przy złości).

Dalej

Scherer uważał, że emocja jest interfejsem między bodźcem a reakcją – pozwala odroczyć działanie (latencja), dać czas na ocenę sytuacji i dopiero potem podjąć decyzję o reakcji.

Dalej

Clark & Watson wskazują, że emocje mobilizują zasoby organizmu. Strach aktywuje AUN (autonomiczny układ nerwowy) i reakcję obronną („fight or flight”).

Dalej

Afekt pozytywny sprzyja heurystycznemu (powierzchownemu) przetwarzaniu, a negatywny – systematycznemu (głębokiemu), np. dokładnej analizie (Ekman & Davidson, 2012).

Dalej

Frijda wskazywał na kontemplacyjną funkcję emocji – emocje takie jak zachwyt czy zdziwienie mogą skłaniać do refleksji, zamiast do natychmiastowego działania.

Dalej

Emocja staje się dysfunkcjonalna, gdy jest nadmierna, nieadekwatna lub chroniczna – np. w PTSD, fobii, zaburzeniach lękowych (Clark & Watson, 2005).

Dalej

Według Averilla, emocje mogą mieć krótkoterminowe negatywne efekty, ale długoterminowo służą adaptacji. Żal jest bolesny, ale sprzyja procesowi godzenia się z rzeczywistością i akceptacją straty.

Dalej

Scherer wprowadza pojęcie latencji – opóźnienia między bodźcem a reakcją, które pozwala na świadomą ocenę sytuacji i wybór najlepszego działania.

Dalej

Levenson mówi o zmianie hierarchii reakcji: emocje mogą uaktywniać zachowania „zapasowe”, które normalnie są zablokowane (np. agresja u osoby zwykle łagodnej w obliczu zagrożenia).

Dalej

Gerald Clore wskazał, że emocje pełnią funkcje informacyjne zarówno wewnętrznie (intrapersonalnie), jak i społecznie (interpersonalnie) – pomagają zrozumieć siebie i komunikować się z innymi.

Dalej

Frijda przypisał emocjom funkcje kierujące działaniem – smutek skłania do wycofania i poszukiwania wsparcia społecznego, co może być adaptacyjne w trudnych sytuacjach.

Dalej

Levenson opisał emocje jako skrót poznawczy – pozwalają działać natychmiastowo, bez udziału świadomego myślenia, np. refleks ucieczki przed zagrożeniem.

Dalej

Clark & Watson skupili się na funkcjach biologicznych emocji: sygnalizacja, mobilizacja i zachowanie zasobów. Funkcja kontemplacyjna to koncepcja Frijdy.

Dalej

W modelu Frijdy każda emocja pełni funkcję motywacyjną i kierunkową. Wstręt ma za zadanie usunąć szkodliwe bodźce – biologicznie (np. toksyczne jedzenie) i psychologicznie (np. niemoralne zachowanie).

Dalej

Ekman zaznacza, że emocje nie są z natury dysfunkcjonalne – ich funkcjonalność zależy od intensywności, długości trwania i kontekstu.

Dalej

Według Clore’a i Levensona, emocje pełnią dwie ważne role:
– intrapersonalne – informują nas o naszym stanie,
– interpersonalne – przekazują ten stan innym przez ekspresję.

Dalej