Sformalizowany, powtórny proces socjalizacji przebiegający w pewnym kanale formalnym, w którym stosuje się określone metody i zmierza do określonych skutków to proces:
Nabywanie przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości to proces:
Odrzucenie obowiązujących norm moralnych obowiązujących w danym społeczeństwie, prowadzące do łamania prawa czy też rozwiązłości obyczajowej nazywamy:
Jednym z mechanizmów socjalizacji jest mechanizm obserwowania zachowań innych ludzi i postępowanie w sposób podobny. Mechanizm ten to:
Rodzajem nieprzystosowania się jednostki materializującej się w określonych zachowaniach dewiacyjnych lub przestępczych będzie:
Symetryczne reagowanie na bodźce, umiejętność reakcji i obrony przed zewnętrznymi i niekorzystnymi czynnikami w diagnozie wyodrębnienia normy to kryterium:
Wg O. Lipkowskiego, zaburzenie spowodowane niekorzystnymi zewnętrznymi lub wewnętrznymi warunkami rozwoju, wyrażające się wzmożonymi i długotrwałymi trudnościami w dostosowaniu się do normalnych warunków społecznych i realizacji zadań życiowych danej jednostki, to:
W strukturze procesu resocjalizacji cele wychowania resocjalizującego, który w procesie rozwoju kompetencji jednostki wykorzystuje indywidualizm, realizuje:
Optymalizację warunków wykonywania kary, tak aby były podobne do warunków środowiska otwartego lub społecznego nazywamy zasadą pracy resocjalizacyjnej:
odwoływaniu się w procesie resocjalizacji do rozmaitych wartości o charakterze społecznym, do powszechnie uznanych norm
rozmieszczeniu wychowanków, osadzonych w pokojach, oddziałach i grupach zajęciowych, by się wzajemnie nie demoralizowali
Tworzenie warunków w zakładzie karnym, tak by osadzony sam decydował o swoim zachowaniu, to zasada pracy resocjalizacyjnej:
Uwzględniając poziom umysłowy osadzonego, jego poziom demoralizacji, zainteresowania, wykształcenie, możliwości fizyczne i umiejętności świadczy o:
Instytucja służąca resocjalizacji i prewencji kryminalnej, opierająca się na kontrolowanej wolności pod dozorem kuratora, to:
Zachowanie złożone z elementów jednorodnych i podobnych pod pewnymi względami do siebie, to cecha totalnej instytucji nazywana:
Zachowanie trwałe, powtarzalne, intensywne, prowadzące do problemów w funkcjonowaniu społecznym, świadczące o trudności w adaptacji do norm społecznych charakteryzuje:
Proces przystosowania się człowieka osadzonego do warunków panujących w zakładzie karnym lub areszcie śledzcym