Działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika.
Działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na nękaniu lub zastraszaniu pracownika, przy czym nie ma znaczenia czy było to zachowanie jednorazowe czy długofalowe.
Działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na krótkotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika.
Działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na jednorazowym nękaniu lub zastraszaniu pracownika.
Powtórzeniu własnymi słowami podstawowych elementów wypowiedzi rozmówcy w celu sprawdzenia czy dobrze zrozumieliśmy jego intencje i treść wypowiedzi.
Skupieniu się na najważniejszych punktach rozmowy i skłonieniu rozmówcy do zawężenia poruszanych wątków.
W trakcie służby zauważyłeś pobudzonego obywatela. Osoba ma rozszerzone źrenice, jest bardzo ruchliwa, wpadła w słowotok. Powyższe objawy mogą wskazywać na zażycie:
Osoba dopuszczająca się mobbingu nie musi być pracodawcą, lecz może to być przełożony lub współpracownik.
Wyczerpanie, depersonalizacja podmiotów interakcji zawodowej i cynizm, obniżona satysfakcja zawodowa.
Technika aktywnego słuchania oparta na docenieniu wysiłków naszego rozmówcy, uznaniu jego ważności, zauważenia wagi i znaczenia tego co ma do przekazania to:
Zmiana tolerancji na alkohol, zespół abstynencyjny i klinowanie, używanie alkoholu pomimo świadomości szkód, zaniedbywanie alternatywnych do alkoholu źródeł przyjemności.
Praca jest naturalną potrzerbą człowieka, a kierowanie opiera się na mniejszej ingerencji kierownictwa, zwiększeniu możliwości samodzielnego kierowania i kontroli przez pracowników.
Ludzia mają wrodzoną niechęć do pracy, a kierowanie polega na bezpośrednim ingerowaniu w sposobie wykonywania przez nich zadań, drobiazgowym instruowaniu oraz szczegółowej kontroli.
Sposób postępowania przełożonego w stosunku do podwładnych odzwierciedlający najczęściej jego cechy osobowościowe lub przekonania o skutecznym zarządzaniu personelem to styl:
Przełożony policjanta po raz kolejny wpisał mu w grafik służbę w niedziele, co bardzo zdenerwowało policjanta. Niezadowolony policjant wyobraża sobie, że wygrywa w totolotka i rzuca wymówieniem prosto w twarz zaskoczonego szefa. Jaki to styl radzenia sobie ze stresem?
Główną motywacją policjanta do służby są pieniądze. W swojej pracy funkcjonariusz stara się robić niezbędne minimum, gdyż obawia się szefa straszącego konsekwencjami za "brak należytego zaangażowania w służbę". W postępowaniu policjanta dominuje:
Wybór zadowalający (wybór pierwszego wariantu zadowalającego) przy podejmowaniu decyzji zachodzi, gdy dysponujemy:
