Kazimierz od pięciu lat zmaga się z nawracającymi epizodami depresyjnymi. Zauważył On, że cztery z nich pojawiły się pod koniec listopada, a jeden w połowie grudnia. Dodatkowo wszystkie objawy ustępowały w okolicach pierwszego kwietnia, kiedy dzień stawał się dłuższy. W okresie bezpośrednio po epizodzie depresyjnym, kiedy jak sam twierdzi „nareszcie ma trochę światła do życia”, staje się bardzo energiczny i odczuwa gonitwy myśli, najczęściej spowodowane coraz to nowymi pomysłami. Można przypuszczać, że Kazimierz cierpi na:
Należy do grupy utrwalonych zaburzeń nastroju. Przejawia się stałych wahaniach nastroju, w postaci licznych epizodów łagodnej depresji i stanów wzmożonego samopoczucia, porównywalnego do hipomanii, nie ma epizodów psychotycznych. Mowa o:
W którym modelu zakłada się, że: niedobór neuroprzekaźników monoaminowych powoduje depresję, a ich nadmiar manię?
1. Zaburzenia nastroju 2. Zaburzenia myślenia/ poznawcze 3. Zaburzenia motywacyjne 4. Zaburzenia fizyczne Które z ww. grup symptomów muszą być obecne, żeby mówić o depresji?
Wg koncepcji kognitywnej teorii depresji Becka do powstania depresji przyczyniają się dwa mechanizmy:
Doświadczane przez kobiety zaburzenia nastroju przypominające stany depresyjne na krótko przed menstruacją, po urodzeniu dziecka, czy w okresie menopauzy spowodowane są głównie spadkiem poziomu:
Nagłością początku i brakiem istnienia oczywistych, warunkujących go wydarzeń. Epizod ten pojawia się w wieku 20-30 lat
