W fazie głowowej, za pośrednictwem nerwów błędnych, następuje odruchowe pobudzenie gruczołów żołądkowych do wydzielania kwasu i pepsyny.
Zakwaszenie dwunastnicy hamuje wydzielanie żołądkowe w następstwie odruchu dwunastniczo-żołądkowego.
Enterokinaza, enzym wydzielający w błonie śluzowej dwunastnicy i jelita czczego, aktywuje trypsynogen do trypsyny.
W fazie głowowej wydzielania trzustkowego, przez nerw błędny, dochodzi do zmniejszenia sekrecji komórek pęcherzykowych.
Sekretyna wydzielana przez komórki S błony śluzowej dwunastnicy, stymuluje sekrecję soku bogatego w wodę i wodorowęglany.
Trawienie w jelicie cienkim odbywa się dzięki enzymom trzustkowym w świetle jelita i enzymom rąbka szczoteczkowego (trawienie kontaktowe).
Wchłanianie wody możliwe jest dzięki wytworzeniu gradientu osmotycznego między światłem jelita a przestrzenią międzykomórkową.
Niestrawione cukry złożone metabolizowane są przez bakterie do kwasów wykorzystywanych jako substancje odżywcze kolonocytów.
Skurcz pęcherzyka żółciowego po posiłku pobudzana jest przez wydzielanie sekretyny i pobudzenie nerwów cholinergicznych.
Fale wolne (BER) przemieszczają się pomiędzy komórkami mięśniowymi warstwy okrężnej, a następnie podłużnej.
Neurony śródścienne splotów nerwowych mięśniowego i podśluzówkowego unerwiają komórki mięśniowe przewodu pokarmowego.
W okresie między trawiennym czynność elektryczna i skurczowa mięśni przewodu pokarmowego nie występuje.
W fazie gardłowej pokarm jest przesuwany dzięki skurczom mięśni gardła do przełyku – faza zależna od naszej woli.
Gruczoły przełykowe zlokalizowane w dolnej części przełyku, chronią go przed uszkadzającym działaniem zarzuconej z żołądka kwaśnej treści.
Przyjęcie pokarmu i pobudzenie receptorów w jamie ustnej i nosowej oraz w gardle powoduje odruchowe wydzielanie śliny.
Duża przepuszczalność naczyń włosowatych zaopatrujących ślinianki pozwala na szybki wzrost objętości wydzielanej śliny.
Czynnik wewnętrzny (IF), produkowany przez komórki okładzinowe, jest niezbędny do prawidłowego wchłaniania witaminy B12 z jelit.
Zakwaszenie dwunastnicy hamuje wydzielanie żołądkowe w następstwie odruchu dwunastniczo-żołądkowego.
Enterokinaza, enzym wydzielający w błonie śluzowej dwunastnicy i jelita czczego, aktywuje trypsynogen do trypsyny
W fazie głowowej wydzielania trzustkowego, przez nerw błędny, dochodzi do zmniejszenia sekrecji komórek pęcherzykowych.
Sekretyna wydzielana przez komórki S błony śluzowej dwunastnicy, stymuluje sekrecję soku bogatego w wodę i wodorowęglany
Trawienie w jelicie cienkim odbywa się dzięki enzymom trzustkowym w świetle jelita i enzymom rąbka szczoteczkowego (trawienie kontaktowe).
Wchłanianie wody możliwe jest dzięki wytworzeniu gradientu osmotycznego między światłem jelita a przestrzenią międzykomórkową.
Niestrawione cukry złożone metabolizowane są przez bakterie do kwasów wykorzystywanych jako substancje odżywcze kolonocytów.
Skurcz pęcherzyka żółciowego po posiłku pobudzana jest przez wydzielanie sekretyny i pobudzenie nerwów cholinergicznych.
Blaszka gęsta (?), tworząca sieć z filamentów, stanowi filtr nie zezwalający na przenikanie elementów morfotycznych krwi i dużych cząstek.
Przesączanie kłębuszkowe jest uzależnione od efektywnego ciśnienia filtracyjnego, przepływu osocza przez nerki i współczynnika filtracji.
Maksymalny transport kanalikowy jest to największa ilość substancji, która może być wchłonięta lub wydalona.
Próg nerkowy to wartość graniczna stężenia substancji we krwi powodująca przenikanie jej do moczu.
Ciśnienie hydrauliczne we włośniczkach kłębuszka jest warunkowane tylko przez zmiany napięcia tętniczki doprowadzającej.
Kłębuszki swobodnie filtrują glukozę, która jest całkowicie wchłaniana zwrotnie w początkowej 1/3 kanalika bliższego.
Odczyn moczu jest uzależniony od aktywności anhydrozy węglanowej występującej w nabłonku kanalików proksymalnych.
Dodatnie sprzężenie zwrotne polega na zwiększaniu wydzielania hormonu tropowego przez wzrost wydzielania hormonu gruczołu docelowego
Hormony białkowe działają za pośrednictwem receptora błonowego związanego najczęściej z białkiem G
Wazopresyna kurczy mięśnie gładkie naczyń krwionośnych i zwiększa resorpcję zwrotną wody w kanalikach nerkowych
ACTH łączy się z receptorem błonowym komórek rdzenia nadnerczy i stymuluje syntezę i wydzielanie steroidów
Hormony zależnych gruczołów dokrewnych działają na detektory w podwzgórzu i zwrotnie hamują sekrecję odpowiednich hormonów podwzgórzowych
W tylnym płacie przysadki znajdują się zakończenia włókien nerwowych wychodzących z jądernadwzrokowychiprzykomorowychpodwzgórza
Spadek stężenia estrogenów i wzrost stężenia progesteronu we krwi, zwiększają wrażliwość mięśniówkimacicynadziałanieoksytocyny
Wydzielanie wazopresyny jest kontrolowane przez osmolarność osocza i objętość krwi w łożyskunaczyniowym
Mineralokortykoidy zwiększają w częściach dalszych kanalików nerkowych resorpcję zwrotnąjonówsodu
Bodźcami zwiększającymi wydzielanie amin katecholowych są m.in. zmniejszenie stężenia glukozy we Krwi, zmniejszenie prężności tlenu we krwi tętniczej, obniżenie T ciała
Owulacja, czyli pęknięcie dojrzałego pęcherzyka jajnikowego i uwolnienie oocytu następuje podwpływemFSH
Wydzielanie FSH jest zwrotnie hamowane przez inhibinę produkowaną przez komórki warstwyziarnistejpęcherzykajajnikowego
Wydzielania FSH i LH z przedniego płata przysadki mózgowej jest stymulowane przez pulsacyjne wydzielanie GnRH
Ogniwami zewnętrznego sprzężenia zwrotnego są podwzgórze, część gruczołowa przysadki i jajniki
Wymiana składników pomiędzy krwią matki a krwią płodu w łożysku odbywa się na drodze dyfuzji,transportuaktywnegoipinocytozy
Skurcz mięśni wdechowych powoduje zwiększenie objętości klatki piersiowej i następuje spadek ciśnienia w jamie opłucnej
Zwiększona gęstość surfaktantu w fazie wydechu zapobiega zapadaniu się ścian pęcherzyków płucnych.
Wartość temperatury regulowanej zależy od stanu równowagi między populacją receptorów ciepła i chłodu
Pirogeny wywołują odwracalne hamowanie podwzgórzowych receptorów ciepła i jednocześnie pobudzenia receptorów chłodu.
Niedotlenienie wywołuje odwracalne hamowanie podwzgórzowych receptorów ciepła i jednocześnie pobudzenia receptorów chłodu
Do wewnątrzmięśniowych substratów energetycznych zaliczamy min glukozę i wolne kwasy tłuszczowe.
W czasie wykonywania długotrwałych wysiłków dochodzi do obniżenia stężenia glukozy oraz wzrostu stężenia wolnych kwasów tłuszczowych z krwi.
W wysiłkach o średniej intensywności zużywany jest glikogen mięśniowych , glukoza i wolne kwasy tłuszczowe z krwi.
Hipotermia jest skutkiem niezdolności do utrzymania stałej temperatury wnętrza ciała w zbyt zimnym otoczeniu przy niezmienionym punkcie nastawczym.
Objętość wyrzutowa serca rośnie wprost proporcjonalnie do obciążenia aż do uzyskania wartości maksymalnych
Próg wentylacyjny to punkt w którym rozpoczyna się większy wzrost wentylacji niż wzrost zużycia tlenu
Prawo Franka-Starlinga mówi,że siła skurczu komór wzrasta wraz ze wzrostem objętości późnorozkurczowej do określonej wartości tego parametru.
W odcinku żylnym naczynia włosowatego ciśnienie hydrostatyczne jest niższe od ciśnienia onkotycznego co powoduje przechodzenie płynu międzykomórkowego do wnętrza naczynia
W poprzek naczynia włosowatego istnieje gradient ciśnienia hydrostatycznego skierowany do wnętrza naczynia
Dyfuzja substancji rozpuszczalnych w wodzie odbywa się jedynie przez pory w komórkach śródbłonka oraz przez przestrzenie międzykomórkowe.
Faza 1 potencjału czynnościowego kardiomiocytu spowodowana jest zamknięciem kanałów sodowych , otwarciem kanałów wapniowych i prawdopodobnie napływem jonów chlorkowych do komórki.
Przedpotencjał w komórkach węzła zatokowo-przedsionkowego spowodowany jest wolnym napływem jonów wapnia i stopniowym zmniejszaniem wypływu jonów potasu
W początkowej części węzła zatokowo-przedsionkowego następuje zmniejszanie szybkości przewodzenia potencjału, co umożliwia naprzemienne pobudzenie przedsionków i komór
W początkowej części węzła przedsionkowo-komorowego następuje zmniejszanie szybkości przewodzenia potencjału, co umożliwia naprzemienne pobudzenie przedsionków i komór.
W odpowiedzi na wzrost ciśnienia krwi dochodzi do zmniejszenia napięcia włókien współczulnych docierających do serca i naczyń krwionośnych oraz do zwiększenia napięcia dosercowych włókien przywspólczulnych
Odruch Bainbridge’a prowadzi do zmniejszenia częstości skurczów serca i rozszerzenia naczyń krwionośnych.
W fazie głowowej, za pośrednictwem nerwów błędnych, następuje odruchowe pobudzenie gruczołów żołądkowych do wydzielania kwasu i pepsyny.
Enterokinaza, enzym wydzielany w błonie śluzowej dwunastnicy i jelita czczego, aktywuje trypsynogen do trypsyny
W fazie głowowej wydzielania trzustkowego, przez nerw błędny, dochodzi do zmniejszenia sekrecji komórek pęcherzykowych.
Sekretyna wydzielana przez komórki S błony śluzowej dwunastnicy, stymuluje sekrecję soku bogatego w wodę i wodorowęglany
Trawienie w jelicie cienkim odbywa się dzięki enzymom trzustkowym w świetle jelita i enzymom rąbka szczoteczkowego (trawienie kontaktowe).
Przesączanie kłębuszkowe jest uzależnione od efektywnego ciśnienia filtracyjnego, przepływu osocza przez nerki i współczynnika filtracji.
Maksymalny transport kanalikowy jest to największa ilość substancji, która może być wchłonięta lub wydalona.
depositphotos.com Uzupełnianie Litera L - tylko osoby, które grały w państwa-miasta, są w stanie odgadnąć te hasła!
