Pobudzenie receptorów B w warstwie podwsierdziowej przedsionków zwiększoną objętością krwi w przedsionkach prowadzi do zwiększenia częstości skurczów serca i zwężenia naczyń krwionośnych
Wydzielanie hormonu wzrostu przez tylny płat przysadki regulowane jest przez somatoliberynę, somatostatynę oraz układ sprzężenia zwrotnego: hormon wzrostu - insulinopodobny czynnik wzrostowy-1
W fazie 0, 1, 2 i części fazy 3 potencjału czynnościowego kardiomiocytu, mięsień znajduje się w stanie refrakcji bezwzględnej, co zapobiega wystąpieniu skurczu tężcowego.
W grubej części ramienia wstępującego pętli Henlego wchłania się zwrotnie do 25% przesączonego w kłębuszku NaCl, a ponieważ odcinek ten jest nieprzepuszczalny dla wody, opuszczający go przesącz jest hiperosmotyczny.
Proces filtracji przebiega w części tętniczej kapilary i wynika z tego, że ciśnienie hydrostatyczne jest wyższe niż ciśnienie onkotyczne.
W przypadku, gdy klirens badanej substancji jest równy klirensowi inuliny, w jej usuwaniu biorą udział zarówno filtracja kłębuszkowa, jak i wydzielanie kanalikowe.
Ciałko żółte powstające z niezapłodnionej komórki jajowej, w fazie lutealnej cyklu wydziela estrogeny i progesteron, które hamują zwrotnie wydzielanie gonadotropin.
Progesteron, dominujący w fazie lutealnej cyklu płciowego hamuje czynność skurczową mięśniówki macicy
W przednim płacie przysadki znajdują się zakończenia włókien nerwowych wychodzących z jąder nadwzrokowych i przykomorowych podwzgórza, które magazynują w postaci pęcherzyków neurosekrecyjnych dwa neurohormony: wazopresynę i oksytocynę.
Podczas syntezy hormonów tarczycy, dwie cząsteczki dijodotyrozyny ulegają kondensacji tworząc trijodotyroninę.
Parathormon zwiększa stężenie wapnia w osoczu poprzez: wiązanie się z osteoklastami, powodując resorpcję wapnia, zwiększenie wchłaniania zwrotnego wapnia w nerkach oraz zwiększenie wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym.
Wydzielanie kortyzolu przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy pozostaje pod wyłączną kontrolą hormonu adrenokortykotropowego w układzie ujemnego sprzężenia zwrotnego z przysadką.
Kierunek i szybkość wymiany każdej substancji na drodze dyfuzji zależy od gradientu stężeń po obu stronach kapilary, a zwiększenie przepływu krwi zmniejsza dyfuzję
Podczas skurczu izowolumetrycznego komór serca rośnie napięcie ścian komór i w następstwie panujące w nich ciśnienie, zaś objętość komór nie ulega zmianie.
Na regulację bilansu wodnego w organizmie wpływa ilość przyjmowanych płynów oraz aldosteron, przedsionkowy peptyd natriuretyczny i prostaglandyny.
Barierę filtracyjną dopływającej do kłębuszka krwi stanowią śródbłonek, błona podstawna i podocyty
Hormony tarczycy obniżają stężenie cholesterolu w osoczu oraz nasilają lipolityczny wpływ amin katecholowych na tkankę tłuszczową.
Rosnący poziom estrogenów działając, poprzez dodatnie sprzężenie zwrotne, na podwzgórze i przedni płat przysadki, umożliwia zwiększenie wydzielania gonadoliberyny oraz FSH i LH, co ostatecznie prowadzi do owulacji.
Hormon antydiuretyczny (ADH, wazopresyna) wzmaga przepuszczalność cewek zbiorczych dla wody i umożliwia wchłanianie wody do hiperosmotycznego rdzenia nerek.
Testosteron wydzielany przez komórki śródmiąższowe Leydiga, przez ujemne sprzężenie zwrotne, hamuje uwalnianie hormonu luteinizującego przez przysadkę, a inhibina hamuje uwalnianie hormonu folikulotropowego
W węźle zatokowo-przedsionkowym po zakończeniu repolaryzacji rozpoczyna się proces powolnej depolaryzacji, zwany przedpotencjałem, który spowodowany jest wolnym napływem jonów wapnia i stopniowym zmniejszeniem wypływu jonów potas
W osi podwzgórze-przysadka-gruczoł docelowy ujemne sprzężenie zwrotne polega na tym, że hormon tropowy z przysadki stymuluje wydzielanie hormonu przez gruczoł docelowy, a wydzielony hormon działa zwrotnie stymulująco na wydzielanie hormonu tropowego.
Hormony lipofilne, do których należą steroidy i hormony tarczycy, łatwo przenikają przez lipidowe błony komórkowe i łączą się z receptorami jądrowymi i cytoplazmatycznymi.
Aldosteron działa głównie na kanaliki dalsze i cewki zbiorcze nerek powodując zwiększenie reabsorpcji jonów sodu i wydalanie jonów potasu i jonów wodorowych.
Wydzielina gruczołu krokowego neutralizuje płyn z nasieniowodu, wykazujący odczyn kwaśny z powodu nagromadzenia się metabolitów plemników oraz kwaśną wydzielinę pochwy (pH=3.5-4
Nerkowy przepływ krwi oraz ciśnienie hydrostatyczne istotnie wpływają na filtrację kłębuszkową i pozostają one stałe przy wahaniach ciśnienia tętniczego w nerkach w zakresie od 90 do 190 mmHg.
Maksymalny transport kanalikowy jest to największa ilość substancji, która może być wchłonięta lub wydalona w kanaliku
Kortyzol hamuje stymulujący wpływ insuliny na transport glukozy do komórek, a działanie to w połączeniu ze wzmożeniem produkcji glukozy prowadzi do zwiększenia stężenia glukozy we krwi.
Plemniki z kanalików nasiennych dostają się do siatki najądrza, gdzie panuje stosunkowo wysokie pH, dzięki czemu dojrzewają, uzyskując zdolność ruchu i zapłodnienia komórki jajowej.
Faza szybkiego wypełniania się komór krwią wynika z gwałtownego spadku ciśnienia w komorach w stosunku do ciśnienia w przedsionkach i otwarcia zastawek przedsionkowo-komorowych.
Wydzielanie reniny z aparatu przykłębuszkowego nerek ulega zmniejszeniu w czasie obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, w wyniku obniżenia objętości płynu zewnątrzkomórkowego.
W początkowej części węzła przedsionkowo-komorowego następuje zmniejszenie szybkości przewodzenia do 0,5 m/s.
Insulina zwiększa transport glukozy do większości komórek, z wyjątkiem mózgowia, kanalików nerkowych, krwinek czerwonych, błony śluzowej jelit oraz komórek B trzustki, poprzez zwiększenie liczby transporterów glukozy w błonie komórkowej
Bodźcem pobudzającym receptory SAR jest wzrost objętości płuc w odpowiedzi na co dochodzi do pobudzenia neuronów wdechowych i przyśpieszenie oddychania.
Rosnący poziom estrogenów działający, poprzez dodatnie sprzężenie zwrotne, na podwzgórze i przedni płat przysadki,umożliwia zwiększenie wydzielania gonadoliberyny oraz FSH i LH, co ostatecznie prowadzi do owulacji.
Bezpośrednio po porodzie stężenie prolaktyny jest bardzo niskie i dopiero od 4 doby po porodzie stężenie prolaktyny wzrasta i jest wprost proporcjonalnie zależne od intensywności stymulacji brodawek piersiowych.
FEV1 jest to ilość powietrza wydychanego podczas maksymalnie szybkiego i głębokiego wydechu i w pierwszej minucie po uprzednim maksymalnie głębokim wdechu.
Testosteron wydzielany przez komórki śródmiąższowe Leydinga, przez ujemne sprzężenie zwrotne hamuje uwalnianie hormonu luteinizującego przez przysadkę, a inhibina hamuje uwalnianie hormonu folikulotropoweg
Siara (colostrum) jest to gęsta żółta wydzielina, wydzielana jest przez 3-4 dni po porodzie i w porównaniu do mleka właściwego, jest szczególnie bogata w białka odgrywające rolę w dojrzewaniu przewodu pokarmowego noworodka.
Ciałko żółte powstaje z niezapłodnionej komórki jajowej w fazie lutealnej cyklu wydziela estrogeny i progesteron, które hamują zwrotnie wydzielanie gonadotropin.
W czasie wdechu dochodzi do obniżenia ciśnienia w jamie opłucnej, zwiększenia objętości pęcherzyków płucnych i spadku ciśnienia wewnątrzpęcherzykowego, co wytwarza gradient ciśnień skierowany w stronę atmosfery.
Mediatorem uwalnianym na zakończeniach nerwu błędnego jest acetylocholina, która wykazuje ujemne działanie inotropowe, czyli zwalnia częstotliwość skurczów serc
W rozciągniętej tkance płucnej działają siły retrakcji, w których skład wchodzą siły napięcia sprężystego włókien sprężystych pęcherzyków płucnych oraz siły napięcia powierzchniowego.
Tętniczka doprowadzająca kłębuszka jest głównym miejscem autoregulacyjnych zmian oporu naczyniowego a jej skurcz powoduje zmniejszenie przepływu krwi, ale zwiększenie filtracji kłębuszkowej
Z chwilą wydalenia łożyska stężenie estrogenów i progesteronu gwałtownie się zmniejsza, podczas gdy stężenie prolaktyny, które zwiększyło się przed porodem, pozostaje na wysokim poziomie, co powoduje odblokowanie hormonalnej kaskady kompleksu laktogennego.
W odruchu oksytocynowym oksytocyna wydzielana z przedniego płata przysadki powoduje skurcz komórek mioepitelialnych gruczołu sutkowego.
Odbarczenie baroreceptorów powoduje wzrost napięcia sercowo-naczyniowych włókien współczulnych i hamowanie dosercowych gałęzi nerwu błędnego co powoduje wzrost pojemności minutowej i zwężenie naczyń krwionośnych.
Wydzielina gruczołu krokowego neutralizuje płyn z nasieniowodu wskazując odczyn kwaśny z powodu nagromadzenia się metabolitów plemników oraz kwaśną wydzieliną pochwy (pH 3,5-4)
Podczas wdechu warstwa surfaktantu staje się cieńsza przez co maleje jego wpływ na napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych co powoduje siły retrakcji ulegają zmniejszeniu.
Hormon antydiuretyczny (ADH, wazopresyna) wzrasta przepuszczalność cewek zbiorczych dla wody i umożliwia wchłanianie wody do hiperosmotycznego rdzenia nerek.
Barierę filtracyjną dopływającej do kłębuszka krwi stanowią śródbłonek, błona podstawna i podocyty.
Ludzka gonadotropina kosmówkowa (hCG) produkowana jest od 7 dnia ciąży przez syncytiotrofoblast, szczyt jej poziomu przypada na 8-10 tydzień ciąży, a następnie obniża się w około 20 tygodniu.
Hormon folikulotropowy działa na komórki podporowe Sertoliego w jądrach, w których stymuluje produkcję inhibiny i białka wiążącego androgeny.
Wydzielanie reniny, wytwarzanej w aparacie przykłębuszkowym nerki, zwiększa się w czasie obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, w wyniku obniżenia objętości płynu zewnątrzkomórkowego, a także w wyniku wzrostu aktywności układu adrenergicznego.
Hormony tarczycy wchodzą do wnętrza komórki i łączą się z receptorem w jądrze, przy czy trijodotyronina ma większe powinowactwo do receptorów niż tyroksyna.
Synteza androgenów przez komórki otoczki wewnętrznej pęcherzyka jajnikowego stymulowana jest przez hormon luteinizujący
Rolą endokrynną nerki jest wytwarzanie erytropoetyny, 1,25-dihydrocholekalcyferolu, reniny i prostaglandyn
Ciśnienie krwi w aorcie w końcowej fazie rozkurczu komory lewej stanowi tzw. obciążenie wtórne, a wzrost tego ciśnienia powoduje, że komora musi rozwinąć odpowiednio większą siłę skurczu, tak aby doprowadzić do otwarcia zastawek półksiężycowatych
Nadmierne wydzielanie aldosteronu powoduje podwyższenie ciśnienia tętniczego, zwiększenie stężenia jonów sodu i obniżenie stężenia jonów potasu w surowicy krwi.
Relaksyna, produkowana przez jajniki i łożysko, powoduje zmiękczenie więzadła kanału rodnego i szyjkę macicy.
W ramieniu zstępującym pętli Henlego, wchłania się zwrotnie do 25% przesączonego w kłębuszku NaCl.
W ramieniu wstępującym pętli Henlego, wchłania się zwrotnie do 25% przesączonego w kłębuszku NaCl
Wydzielina gruczołu krokowego u mężczyzny neutralizuje płyn z nasieniowodu wykazujący odczyn zasadowy z powodu nagromadzenia się metabolitów plemników
W części tętniczej naczyń włosowatych ciśnienie hydrostatyczne jest wyższe niż ciśnienie onkotyczne i zachodzi proces filtracji.
Nefrony przyrdzeniowe, w przeciwieństwie do nefronów korowych, rozcieńczają mocz, ale go nie zagęszczają.
W czasie ciąży estrogeny powodują rozrost mięśnia macicy oraz zwiększenie przepływu krwi przez ten narząd, a także zwiększają wrażliwość mięśnia macicy na działanie oksytocyn
Komórki ostatniego odcinka kanalika bliższego nefronu zawierają enzymy potrzebne do spalania kwasów tłuszczowych i rozkładania aminokwasów.
Filtracja krwi zachodzi w kanalikach nerkowych i jest zależna od efektywnego ciśnienia filtracyjnego, przepływu osocza przez nerki i współczynnika filtracji.
Odcinek PQ w zapisie EKG odzwierciedla depolaryzację węzła przedsionkowo-komorowego układu bodźcoprzewodzącego serca
Przedpotencjał komórek węzła zatokowo-przedsionkowego spowodowany jest wolnym napływem jonów potasu i stopniowym zmniejszaniem wypływu jonów wapnia z komórki rozrusznikowej.
Ciśnienie w przestrzeni międzykomórkowej jest równe lub nieco niższe od ciśnienia atmosferycznego, więc w kapilarze tętniczej w poprzek ściany tego naczynia istnieje gradient ciśnienia hydrostatycznego skierowany w stronę światła naczynia.
Kalcytriol jest steroidem, który w komórkach błony śluzowej jelit prowadzi do wytwarzania białek wiążących i transportujących wapń przez enterocyty, co prowadzi do zwiększenia wchłaniania wapnia w przewodzie pokarmowym.
Przesączanie kłębuszkowe pozostaje stałe przy wahaniach ciśnienia tętniczego w nerkach w granicach 70-190 mmHg dzięki autoregulacji, której głównym miejscem jest tętniczka odprowadzająca.
W przypadku kiedy klirens jakiejś substancji jest równy klirensowi inuliny, świadczy to o usuwaniu danej substancji zarówno poprzez filtracje kłębuszkową, jak i wydzielanie kanalikowe.
Kortyzol zwiększa liczbę krwinek czerwonych, granulocytów obojętnochłonnych i płytek krwi, zaś zmniejsza liczbę limfocytów oraz krwinek białych zasadochłonnych i kwasochłonnych.
Ruch krwi w krążeniu dużym odbywa się dzięki istnieniu gradientu ciśnień pomiędzy prawą komorą a lewym przedsionkiem.
Kalcytonina, wytwarzana przez komórki okołopęcherzykowe C tarczycy, powoduje supresję aktywnych osteoklastów, przez co hamuje uwalnianie wapnia z kości.
Insulina zwiększa lipogenezę, a zwłaszcza syntezę triacylogliceroli, w tkance tłuszczowej i w wątrobie, a także hamuje ketogenezę w wątrobie.
W chwili kiedy mechanizm transportowy kanalika zostanie wysycony, dalsze zwiększanie stężenia danej substancji we krwi powoduje jej przenikanie do mocz
W okresie ciąży progesteron zwiększa kurczliwość mięśniówki macicy oraz powoduje wzrost płacików i pęcherzyków w gruczołach piersiowych
Klirens nerkowy jest odwrotnie proporcjonalny do stężenia danej substancji w moczu i diurezy minutowej, a wprost proporcjonalny do stężenia substancji w osoczu.
Maksymalny transport kanalikowy to największa ilość substancji, która może być wchłonięta lub wydalona w kanalikach nefronu.
W okresie okołoowulacyjnym estradiol działa w dodatnim sprzężeniu zwrotnym na przysadkę, stymulując ją do wydzielania hormonu folikulotropowego, który indukuje owulację.
Dyfuzja substancji rozpuszczalnych w wodzie odbywa się jedynie przez pory w komórkach śródbłonka kapilar oraz przez przestrzenie międzykomórkowe.
W obecności ADH przepływ krwi do rdzenia nerek spada, co podnosi osmolalność rdzenia nerek przez minimalizację utraty składników osmotycznie czynnych wraz z przepływającą krwią.
W wyniku odbarczenia baroreceptorów dochodzi do hamowania napięcia sercowo-naczyniowych włókien współczulnych i pobudzenia dosercowych gałęzi nerwu błędnego.
Dodatnie sprzężenie zwrotne polega na tym, że wzrost wydzielania hormonu tropowego powoduje zwiększone wydzielanie hormonu przez gruczoł docelowy, a hormon te, zwrotnie zwiększa wydzielanie hormonu tropowego
W zdrowym sercu, ATP produkowane jest z przemian wolnych kwasów tłuszczowych, glukozy, mleczanu oraz ciał ketonowych, wyłącznie na drodze przemian tlenowych
Objętość późnoskurczowa jest to objętość krwi w komorze w końcowej fazie rozkurczu i wynosi około 140 ml.
W fazie rozkurczu izowolumetrucznego następuje gwałtowny spadek ciśnienia wewnątrzkomorowego, co w efekcie powoduje powrót krwi z dużych naczyń do komór.
Ośrodkowa promienistość słuchowa i kora słuchowa zlokalizowane są głównie w płatach skroniowych mózgu.
Zmiana ułożenia przestrzennego kompleksu receptorów dihydropirydynowych/rianodynowych odblokowuje kanały wapniowe w cysternach brzeżnych.
Torowanie presynaptyczne polega na zwiększeniu za pośrednictwem synapsy aksono-aksonalnej ilości wydzielanego neurotransmitera na zakończeniu presynaptycznym.
Sarkomer obejmuje pojedynczy neuron ruchowy wraz z komórkami mięśniowymi unerwianymi przez ten neuron
Dywergencja sygnału nerwowego polega na tym, że do jednej komórki nerwowej dochodzą informacje z wielu źróde
Odruch miotatyczny to odruch własny mięśnia, gdyż receptor i efektor znajdują się w tym samym mięśniu.
W potencjale spoczynkowym jony sodu i chloru skoncentrowane są po stronie zewnętrznej błony komórkowej.
Sprzężeniem elektromechanicznym nazywamy odpowiedź skurczową mięśnia na potencjał czynnościowy błony miocytu.
Wzrost stężenia jonów wapnia w sarkoplazmie komórki mięśnia poprzecznie prążkowanego skutkuje ich natychmiastowym wiązaniem z kalmoduliną C.
Zdolność receptorów do transdukcji polega na przetworzeniu energii elektrochemicznej na energię bodźca.
Skurcz izometryczny to taki, podczas którego nie zmienia się długość mięśnia, ale zwiększa się jego napięcie.
Uwalnianie neuroprzekaźnika w synapsie chemicznej wiąże się z napływem jonów wapnia do wnętrza zakończenia presynaptycznego.
Jony wapnia inicjujące skurcz mięśni gładkich pochodzą, tak jak w mięśniach poprzecznie prążkowanych, tylko z siateczki sarkoplazmatycznej.
Fizjologiczny przeciek płucny to proces w którym część krwi oplatającej pęcherzyki płucne nie podlega wymianie gazowej.
Wchłanianie jonów sodu do enterocytów odbywa się przy udziale transportera wspólnego dla glukozy i fruktozy oraz w wyniku współtransportu z jonami chlorkowym
Pojemność wdechowa jest to suma objętości oddechowej i zapasowej objętości zalegającej i wynosi około 3800 ml.
W strefie przejściowej układu oddechowego dochodzi tylko do nawilżenia, oczyszczenia i ogrzania powietrza
Alfa amylaza trzustkowa w przeciwieństwie do alfa amylazy ślinowej hydrolizuje wiązania alfa-1,6-glikozydoweskrobi.
Fizjologicznie około 20% pramoczu (moczu pierwotnego) ulega zwrotnemu wchłanianiu, a 80% jest wydalane w postaci moczu ostatecznego.
Układ nerwowy somatyczny odpowiedzialny jest za utrzymanie stałości środowiska wewnętrznego organizmu.
W czasie drgań błony podstawnej między nią a błoną nakrywkową pojawiają się siły radialne i następuje wyprostowanie rzęsek, co wyzwala potencjał czynnościowy.
Mechanizm odbarczenia baroreceptorów zapobiega gromadzeniu się krwi w dolnych partiach ciała i spadkowi ciśnienia tętniczego.
Zdolność widzenia barw jest efektem funkcji pręcików, włókien nerwowych i percepcji bodźca w korze wzrokowej.
Odruch źrenic na światło reguluje dopływ bodźców świetlnych do receptorów odbiorczych oka przez odpowiednie rozszerzenie źrenic
Komórki gleju wyściółkowego tworzą osłonki mielinowe wokół włókien w ośrodkowym układzie nerwowym.
Astygmatyzm to wada refrakcji, w której promienie świetlne równoległe są ogniskowane przed siatkówką.
W oku prawidłowym (miarowym) równoległa wiązka promieni świetlnych zostaje zogniskowana na siatkówce, gdzie powstaje obraz rzeczywisty, pomniejszony i odwrócony.
Jeden kierunek przepływu krwi, od zbiorników żylnych do tętniczych, wiąże się z budową jam serca i istnieniem zastawek uniemożliwiających cofanie krw
Odruch polisynaptyczny jest to odruch, w którym informacja z receptora jest przekazywana do motoneuronu przez interneurony.
