Art. 252 § 1 k.k. stanowi, że „ Kto bierze lub przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3”. Głównym przedmiotem ochrony tego przepisu jest:
gwarancja prawidłowego działania organów państwowych, samorządowych lub innych wymienionych w tym przepisie
gwarancja prawidłowego działania organów państwowych, samorządowych lub innych wymienionych w tym przepisie oraz zdrowie człowieka
W przypadku uprowadzenia zakładnika i żądania zapłaty okupu, czy to od osoby uprowadzonej, czy też innej - sprawca powinien odpowiadać za przestępstwo:
nie przesądza okres w niej udziału i liczba dokonanych w jej ramach przestępstw, a jedynie świadomość dokonania przestępstwa, choćby jednostkowego, w ramach takiej właśnie grupy
Warunkiem konstytutywnym bytu przestępstwa z art. 163 § 1 k.k. jest zagrożenie życiu lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach;
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie przynajmniej potencjalne
może ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
musi ono być następstwem sprowadzenia któregokolwiek ze zdarzeń wymienionych w tym przepisie; ma to być zagrożenie realne, a nie potencjalne
W art. 177 § 1 k.k. ustawodawca określił okoliczności modalne czynu zabronionego. Uwzględniając treść przepisu (Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 spowodowanie średniego i lekkiego uszczerbku na zdrowiu § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3) są to okoliczności modalne:
W wypadku gdy sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru) było sposobem dokonania zabójstwa:
zachodzi rzeczywisty zbieg przepisów i czyn taki należy kwalifikować z art. 148 § 1 k.k. i art. 163 § 1 w zw. z art. 11 § 2 k.k.
zachodzi pozorny zbieg przepisów, sprawca odpowie jedynie za sprowadzenie zdarzenia powszechnie niebezpiecznego (np. pożaru)
Prowadzenie samochodu na terenie zabudowanym z prędkością ponad dwa razy przekraczającą dopuszczalny limit, jazda z taką prędkością przez kolejne skrzyżowania na czerwonym świetle ze zmuszeniem innych uczestników ruchu do podejmowania manewrów obronnych i wręcz ratunkowych, czy też kierowanie samochodem po pasie ruchu dla pojazdów jadących w przeciwnym kierunku, a wszystko- na przestrzeni wielu kilometrów należy uznać za:
Art. 163§1 kk stanowi że: Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać:1)pożaru,2)zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu,3)eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych albo innego gwałtownego wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących, 4)gwałtownego wyzwolenia energii jądrowej lub wyzwolenia promieniowania jonizującego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10” czyn zabroniony określony w tym przepisie jest występkiem:
Art. 258 §1 kk stanowi: Kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8(w starej wersji było od 3 miesięcy do lat 5). Czyn zabroniony stypizowany w tym przepisie jest:
Art. 252 §1 kk stanowi: Kto bierze lub przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, podlega karze pozbawienia wolności od lat 3”. Biorąc po uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Art. 177 §1 kk stanowi że: Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 spowodowanie średniego i lekkiego uszczerbku na zdrowiu § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Art. 173 §1 kk stanowi że: Kto sprowadza katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zagrażającą życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Art. 178a § 1 k.k. stanowi, że „Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Wśród znamion strony przedmiotowej znalazły się w nim okoliczności modalne:
Zachowanie sprawcy, który na drodze publicznej prowadzi pojazd mechaniczny z prędkością wyższą niż dozwolona, z tego powodu traci panowanie nad pojazdem i nieumyślnie uderza w prawidłowo jadącego rowerzystę , który w wyniku tego czynu doznaje uszczerbku na czas powyżej 7 dni (art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.) należy zakwalifikować jako:
dwa przestępstwa: wypadek komunikacyjny (art. 177 § 1 k.k.) oraz nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.
wypadek komunikacyjny ze skutkiem w postaci tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu, tj. art. 177 § 1 k.k.
nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu na czas powyżej 7 dni, tj. art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k.
jedno przestępstwo kwalifikowane kumulatywnie z przepisów: art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 3 w zw. z § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Art. 173 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza katastrofę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym zagrażającą życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Czyn zabroniony określony w tym przepisie jest:
Art. 163 § 1 k.k. stanowi, że „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać: (1) pożaru, (2) zawalenia się budowli, zalewu albo obsunięcia się ziemi, skał lub śniegu, (3) eksplozji materiałów wybuchowych lub łatwopalnych albo innego gwałtownego wyzwolenia energii, rozprzestrzeniania się substancji trujących, duszących lub parzących,(4) gwałtownego wyzwolenia energii jądrowej lub wyzwolenia promieniowania jonizującego, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”. Biorąc pod uwagę znamię podmiotu, czyn określony w tym przepisie jest czynem:
Sprawca, który przetrzymuje zakładnika w celu zmuszenia organu państwowego lub samorządowego, instytucji, organizacji, osoby fizycznej lub prawnej albo grupy osób do określonego zachowania się, poza wyczerpaniem znamion przestępstwa określonego w art. 252 k.k., zawsze wyczerpuje równocześnie znamiona przestępstwa:
Art. 258 § 4 k.k. stanowi, że „Kto grupę albo związek mające na celu popełnienie przestępstwa o charakterze terrorystycznym zakłada lub taką grupą lub związkiem kieruje, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Biorąc pod uwagę zagrożenie karne oraz znamię podmiotu, czyn zabroniony określony w tym przepisie jest:
gdy dobrowolnie odstąpił od udziału w grupie lub związku i ujawnił przed organem powołanym do ścigania przestępstw wszystkie istotne okoliczności popełnionego czynu
W art. 163 § 3 k.k. stypizowany został typ kwalifikowany przestępstwa przez następstwo. Przepis ten stanowi, że „Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. Biorąc pod uwagę stronę podmiotową czynu zabronionego, jest to przestępstwo:
Sprawca nie ustępując pierwszeństwa przejazdu doprowadza do zdarzenia z jadącym z prawej strony pojazdem, w wyniku którego pasażer i kierowca pojazdu jadącego prawidłowo doznaje obrażeń w postaci średniego i lekkiego uszczerbku na zdrowiu.
Sprawca, wjeżdżając na skrzyżowanie na czerwonym świetle, doprowadza do potrącenia pieszego, prawidłowo przechodzącego przez przejście dla pieszych, w wyniku czego pieszy doznaje obrażeń ciała w postaci lekkiego uszczerbku na zdrowiu
Sprawca, nie zachowując bezpiecznej odległości uderza w jadący przed nim pojazd, w wyniku czego dochodzi do uszkodzenia obu pojazdów
Sprawca jadąc z nadmierną prędkością traci na łuku drogi panowanie nad pojazdem i uderza w przydrożne drzewo, doznając obrażeń w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu
Prowadzenie na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu pojazd bez wymaganych przepisami świateł lub pozostawia pojazd bez wymaganego przepisami oświetlenia
Zawartość w 1dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość
Art. 178 kk (zaostrzenie karalności wobec sprawcy katastrofy lub wypadku) dotyczy przestępstwa/przestępstw określonego/ określonych
w art. 173kk – sprowadzenie katastrofy w komunikacji, art. 174kk – sprowadzenie niebezpieczeństwa katastrofy w komunikacji oraz art. 177kk – spowodowanie wypadku komunikacyjnego
w art. 177kk – spowodowanie wypadku komunikacyjnego oraz 173kk – sprowadzenie katastrofy w komunikacji
w art. 177kk – spowodowanie wypadku komunikacyjnego oraz 174kk – sprowadzenie niebezpieczeństwa katastrofy w komunikacji
Przebywający w lokalu gastronomicznym Andrzej A. wszczął awanturę z innym klientem Bogdanem B. gdyż nie podobał mu się jego zbyt głośny śmiech(zwrócił mu uwagę) Gdy to nie poskutkowało zaczął używać słów wulgarnych i poszedł w kierunku Bogdana B. Idąc Andrzej A. potknął się i upadł na stół niszcząc naczynia o wartości 150 zł. Kilku klientów szybko opuściło restaurację. Andrzej A był pod wpływem alkoholu. Andrzeja A obwinisz o popełnienie:
Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w art. 174 kk sprowadzenie niebezpieczeństwa katastrofy w komunikacji który:
Wykroczenie sprowadzenia zagrożenia bezpieczeństwa w komunikacji, określone w art. 86 kw może być popełnione:
