Czyn, którego przestępczy charakter został potwierdzony w wyniku przeprowadzonego postępowania przygotowawczego.
Przestępstwo ujawnione, w którym ustalono podejrzanego i udowodniono mu popełnienie czynów postępowaniu sądowym.
Przestępstwo stwierdzone, w którym ustalono osobę podejrzaną i udowodniono jej popełnienie czynów w postępowaniu przygotowawczym.
Pewne odchylenie od norm, reguł działania społecznego oraz wartości ogólnie przyjętych w społeczeństwie.
Ogół czynów określonych w ustawie, zabronionych pod groźbą kary, popełnionych na danym terytorium, w określonym czasie.
Subdyscyplina prawa karnego, skupiające się na mechanizmach działania w zakresie kontroli zachowań społecznych.
Przestępczość jest zbieraniem wszystkich zdarzeń określanych jako przestępstwa w danym okresie, na danym terenie lub w określonej zbiorowości.
Na rozwój patologii społecznych ma wpływ czas, jaki ludzie spędzają z innymi ludźmi popierającymi zachowania dewiacyjne.
Subdyscyplina, której rozważania koncentrują się przede wszystkim w obrębie wyjaśniania interakcji jakie zachodzą między przestępczością, przestrzenią oraz społeczeństwem, co umożliwiają analizy obejmujące swoim zakresem przestępstwa, przestępców i konsekwencje jakie wiążą się z przestępczością.
Liczba popełnionych czynów karalnych w określonym czasie na pewnej przestrzeni, które uznane zostały za wykroczenia.
Sprawiedliwą odpłatą w tym przypadku jest odebranie pewnych dóbr sprawcy przestępstwa, stanowiące w powszechnym przekonaniu przykrą dolegliwość (ukaranie). Celem kary jest wyłącznie "wyrównanie rachunków".
Ważna jest nie przyczyna danego przestępstwa, a ustalenie co stanowi istotę stanu rzeczy jaki chcemy osiągnąć.
Założenie, że naznaczenie i traktowanie osoby jako dewianta prowadzi z czasem do tego, że zaczyna on wierzyć iż jest dewiantem.
Założenie, że pojęcia patologii, dewiacji przestępności zachowań są względnymi a nie obiektywnymi produktami społecznymi.
Założenie, że niekorzystne warunki społeczne generują zachowania przestępne a nawet mogą ukształtować u jednostki trwałą tendencję do takich zachowań.
Założenie, że kształtowanie obrazu samego siebie jest w przypadku każdej osoby wynikiem skomplikowanych interakcji zachodzących między tą jednostką a jej otoczeniem.
Proces wytwarzania takiego związku między bodźcem a reakcją, że wystąpienie określonego bodźca zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia danej reakcji.
Proces polegający na zapoznawaniu jednostki z kulturą danego społeczeństwa oraz przyswajaniu przez jednostkę funkcjonujących w tym społeczeństwie wartości i norm.
Proces zapoznawania jednostki z systemem wartości i norm funkcjonujących w danym społeczeństwie, przy czym bez znaczenia jest, czy są one zgodne, to sprzeczne zobowiązującym powszechnie systemem norm.
Który paradygmat zakłada, że tylko takie zachowania są nazywane zachowaniami dewiacyjnymi, które ludzie za takie uważają?