Tzw. ofiara z urodzenia – osoby, które ze względu na cechy biologiczne, fizjologiczne, moralne ma predyspozycje do stania się ofiarą
Osoby, które indywidualnie lub zbiorowo poniosły uszczerbek w zdrowiu fizycznym lub psychicznym lub istotnego naruszenia swoich podstawowych praw w wyniku działania lub zaniechania
Używane jest w dwojakim znaczeniu: dla określenia procesu stawania się ofiarą oraz dla określenia zjawiska występowania ofiar w społeczeństwie.
Akt dobrowolnej wymiany między dorosłymi osobami silnie pożądanych lecz prawnie zakazanych dóbr i usług.
Stan psychiczny, który pojawia się np. u ofiar porwania lub u zakładników, wyrażający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi.
Zakłada, że istnieją sytuacje, kiedy ofiara inicjuje zdarzenie w wyniku którego dochodzi do jej pokrzywdzenia.
W obszarze swoich zainteresowań umieszcza osoby zagrożone, pokrzywdzone lub unicestwione przez działanie lub zaniechanie człowieka lub instytucji będących jego wytworem.
Termin „Syndrom sztokholmski” został sformułowany na podstawie obserwacji następstw zdarzeń związanych z napadem na Kreditbanken przy placu Norrmalmstorg w Sztokholmie w dniach:
osób bliskich bezpośredniej ofiary lub które doznały krzywdy w sytuacji zagrożenia lub jej zapobiegania.
Ponowne doznanie przez ofiarę krzywd i szkód w wyniku sformalizowanej lub niesformalizowanej reakcji społeczeństwa na jej pokrzywdzenie.
Wiele zachowań, do których należą m.in. myślenie o samobójstwie (myśli samobójcze), planowanie samobójstwa i podjęcie próby samobójczej.
